Bilinmeyen bir 14.yüzyıl şairinden geceleri kendisini uykudan eden demir fabrikaları ve işçilerine öfkeli dizeler:))
"Kahrediyor beni bu elleri yüzleri kara,
Kapkara demircilerin çekiç sesleri.
Haince haykırışlarla tangır tungur vuruşlar
Karışır uğursuz ulumalara,uuuu! Uuu!
Öyle bir gürültü ki bu, duymamıştır insan,insan olalı.
Asıldıkça körüklerine yırtılırcasına adeta
Ay uy! der birisi, öf pöf! eder ötekisi
Kâh tükürürler sağa sola, kâh yayılıp yatarlar
O da olmazsa masal üstüne masal satarlar
Diş gıcırdatıp kemirirler, ya da inlerler hep bir ağızdan.
Akkor olmuş demiri kızgın kıskaçla tutarlar.
Sıçrayan kıvılcımlara karşı bacaklarını saran
Önlükleri öküz gönünden olsa gerek.
Güçlükle kaldırılan, ağır çekiçleri var,
Önlerindeki çelik kütüklere vururlar da vururlar.
Cas,cıs,cos! diye horultular gelir ardından.
Bir bunaltıcı karabasan ki bu, şeytan başına.
Ustaları duraksasa da azıcık, kapar hemen küçük çekici,
İkilenirler ilkin, derken üçüncüsü de gelir.
Tiki tak! Tiki tak! Tan, tan, tan diye
Ve de cas,cıs,cos!...İsa'larından bulalar!
Diye öten o çelikleme suyu,
Haram eder çoğu kimseye geceleri uykuyu."