Nevzat Ben
@uyaradam
İzmir
40 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
yaşlandıkça tamlık, kesinlik, hassaslık arar oldum. belirsizliklerden, ara renklerden eskisi kadar hoşlanmıyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
o şey benmişim, başka bir şey değil. özgürlüğüne kavuşmuş, bağlarını koparmış varoluş üstüme çöküyor. var oluyorum.
var oluyorum. tatlı, çok tatlı, çok ağır bir şey bu. hem de hafif: sanki bir başına havada uçuyor. kıpraşıyor. hızla dokunup geçiyor, eriyor, kayboluyor. öyle tatlı, öyle tatlı ki.
Hayatta Kalma
günümüzde ölmek insanlara özellikle zor gelir, çünkü hayatı anlamlı bir şekilde bitirmek artık mümkün değildir. olmadık bir zamanda sona erer. uygun zamanda ölemeyen, zamansız ölmek zorundadır. yaşlı olamadan yaşlanırız.
Her şey etrafa saçıldı, diye düşünüyor Cemil. Bu fazlalık ondan. Her şey etrafa saçıldı, sonra birbiriyle çarpıştı, birleşti; soğudu, ısındı, tekrar parçalanıp ayrıldı. Birbirlerini çekti, itti, birbirlerinin etrafında döndü. Kelimeler ve uykular. Erkekler ve kadınlar. Anladım. Anlıyorum, diye düşünüyor Cemil, her şeyin birbirinin içine bu kadar geçmesi, bu karmaşa, bu hareket, geçmişin ve geleceğin karışıp karışıp ayrılması, anların etrafa savrulması ve zihnin durmaması durmaması hiç durmaması, anlıyorum, diye düşünüyor berberden çıkarken Cemil. Yağmur damlalarını başında hissetmek hoşuna gidiyor. Bulutlar iyice alçalmış, binaların çatılarına yaklaşmış, yatıya kalacaklar. Yol kenarında sular birikmiş. Mazılar sırılsıklam. Geniş düzlüklerin kokusunu taşıyor rüzgar. Bir kez daha geliyor, Cemil’i üzen yanlış bir telaffuz gibi sonbahar.
