Zeynep

Zeynep
@uyusturulanhisler
Kitap bir limandı benim için… Kitaplarda yaşadım ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim. -Cemil Meriç
8 Aralık
26 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı

Zeynep

, bir kitap okudu
Puan vermedi·71 syf.·
1100 günde okudu
·
2025 9. kitabı
·
Stefan Zweig
7.4/10 · 150,8bin okunma
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
dergi
Merhabaaaa bir dergi bastırmak istiyorum içine şiirler mektuplar yazılar incelemeker eklicek şekilde resimler de tabi Bana fikir verebilir misinizzz beraber bir baskı yapsakkk
Bu kitabı yazarken sadece Yazgı’yı değil, kendimi iyileştiriyorum belki de.
18 Yaşıma Mektup
Sana yazmak zor. Çünkü seni hatırlamak bile içimi acıtıyor. 18 yaş… Herkes için dönüm noktası derler. “Hayat başlıyor,” “gençliğin en güzel zamanı,” derler. Ama seninle geçen o yıl… Benim için sadece yorgunluk, mücadele ve sessizlikti. O kadar çok şey üst üste geldi ki, hangisinden nefret ettiğimi seçemedim. Sağlığım, ruhum, içim… Hepsi tek tek bozuldu. Kimse tam anlamadı. Kimse tam görmedi. Bir yandan hayatta kalmaya çalışıyordum, bir yandan insanlara güçlü görünmeye. Ama en çok kendime yalan söyledim. “Geçecek” dedim. Geçmedi. “Dayan” dedim. Kırıldım. “Alışırsın” dedim. Ama hiçbir şeye alışmak istemiyordum. Bazı sabahlar uyanmak bile istemedim. İş hayatı dedikleri şey; bana emeğimin hiç sayıldığı, duygularımın yok sayıldığı yerdi. Sağlığım desen; bedenim bile artık beni taşıyamıyordu sanki. Kendime yabancılaştım, aynaya baktığımda tanıyamadım. O yıl bittiğinde, sadece bir yaş daha büyümüş değildim. Bir parçam eksilmiş gibiydi. Sana kırgınım. Beni hiç kollamadığın için. Hiçbir şeye hazır değilken, beni her şeyle yüzleştirdiğin için. Sustum sustum sustum… Ama artık içimde tutmak istemiyorum. Şimdi, geriye dönüp sana bir şey söyleme hakkım olsaydı… “Hiçbir şeyi hak etmedin” derdim. O kadar yük, o kadar acı senin sırtında olmamalıydı.
Duygu ve Düşünce
“Yağmamak Üzere”
Bulutlar geçiyor başımın üzerinden, Hepsi dolu, hepsi ağır… Ama hiçbiri yağmıyor. Tutulmuş gözyaşları gibiler, Saklanan bir iç çekiş, Belki de söylenmemiş bir “gitme” gibi. Gökyüzü kararsız, İçinde birikmiş kelimeler var Ama sustuğu sürece güzelleşiyor. Kimse bilmez o bulutun ne taşıdığını, Ve belki de en asil olan; Hiçbir zaman düşmemek yere, Sadece geçip gitmek… Usulca, sessizce, Ve derinden… Yağmura şiir yazanlara inat, Ben bir buluta yazıyorum; Yağmamak üzere susanlara.
Şiir