Şimdi maviler mora dönüşüyor; karalar da siyaha.
Kara ve siyah - kapkara, simsiyah. Artık böyle olacak.
Hiç renk olmayacak. Gri bile olamayacak.
Yalnız, karanlık. ..
Şimdi, artık, simsiyah.
Kendisinden istenilenlerin en cömerti, en asili, ümit beslenenlerin en faziletlisi olarak Allah Teâlâ’dan isteriz ki verdiklerinde bizim için tevfikini güzel yapsın; vermediklerinden de rağbetimizi uzak eylesin.
TavŞan besleyen,
yiyecek verdikten sonra kendisiyle hiç; ilgilenilmemesine de alışmalıdır--tavşanın
temelde ilgilendiğinin hiç; de kendisi olmadığını bilerek. ..
“Ya da bir gün,” dedim “uzaklarda ufacık bir kulüben olurdu da İncecik parmaklarıyla kirazlar yedirirdi bir kız sana Öylesine bir yer, övgüden, yergiden uzak...”
Dedi Kuzgun: “Gel bırak budalalığı, sensin, varsa eğer yeryüzünün tek tutsağı.