Hayat dediğimiz bu tuhaf, karman çorman meselede, insanın bütün kainatı koca bir şaka zannettiği acayip zamanlar ve durumlar vardır ve insan buradaki ince espriyi tam olarak kavramasa da şakanın bedelini esasen kimsenin değil kendisinin ödeyeceğinin farkındadır.
Ne karısının koynundan çıkıp ilk savaşının ateşine koşan acemi asker ne de öteki dünyada hiç tanımadığı bir hayaletle karşılaşan ölü adamın ruhu; bunların hiçbiri hayatında ilk defa kendini avlanacak ispermeçet balinasının oluşturduğu büyülü, çalkantılı daireye doğru kürek çekerken bulan adamdan daha tuhaf ve daha güçlü duygular hissetmez.
Çok gördüm bunun gibi tutku ve kibrin yüce ruhlu dünyanın canlı toprağında tepindiğini ama dünya ne sularının kabarmasını değiştirdi ne de mevsimlerini.