İnanın hiç uzak değil. Elbet kişinin başına böyle bir an gelebilir. Ömrünün son anında şunun farkına varma anı; "Ben aslında hiç yaşamamışım ki." Dahası bunu da o an idrak ediyorsun. Bence mecazen de olsa cehennemin kapısı işte o zaman açılıyor, yani içindeki cehennemin.
Kişi tüm o algoritmaları, kendiyle ilgili tüm meseleleri yüzde yüz çözdüğü zaman da sıkılmaya başlıyor, keyfi kaçıyor. Bu sefer de bilerek, isteyerek tabiri caizse aranmaya başlayıp bir zorluk, bir müşkülat, kendisini zorlayacak bir şey istiyor. Bu programla doğuyoruz.
Korkutmaya meraklı kişinin en büyük korkusu nedir biliyor musunuz? Kendi yetersizliği ile yüzleşmek. Bir gün gelir de ondan korkmazlarsa ne halt edeceğini bilemez çünkü.
Baştan çıkarılmış bir kızı küçük düşürdüğü için toplum vahşi, zalim sayılıyor. Buna göre kızın toplumdan incindiğini kabul ediyorsun. Öyleyse sen de onu ne hakla bu toplumun karşısında gazetelerde yayıyorsun; hem de incinmemesini istiyorsun.