Roman korku/gerilim türünde pazarlanıyor ama şu ana kadar nerede gerilmem, nerede korkmam gerektiğini anlayamadım. Bir trafik kazasında ölen insan, kalp krizi geçiren yaşlı bir kadın ve günlük hayatın sıradan olayları anlatılıyor. Üzücü olaylarla korku yaratılmaya çalışılmış gibi geldi. Elbette bunlar üzücü olaylar; ancak üzücü olmak ile korkutucu olmak aynı şey değil.
Romanı çok kötü bulmadım ama daha iyi bekliyordum açıkçası. Ahmet Celâl karakterini severim gibi gelmişti ilk sayfalarda ama çok da sevdiğim bir karakter olmadı. Başkasının sözlüsüne bakmasını hoş bulmadım en başta.
Köydekilere acıyordu ama onların yanına sığınmıştı Ahmet Celâl. Sağ kolunu savaşta kaybetmesi çok üzücü ancak Ahmet Celâl'e göre cahillik bir uzvunu kaybetmekten daha acınası bir durumdu. Belki de haklıydı ama köylüler de öyle yetişmiş, suçları yok ki... Fırsat verildi de onlar mı değerlendirmedi sanki.
Kitabın finalini de pek sevemedim. Hikaye pat diye bitmiş gibi geldi bana.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
UZUN ZAMAN SONRA İLK KEZ BİR KİTABA AĞLADIM
Her şeyden önce bütün incelemelerim gibi bunun da spoilerli olduğunu söyleyeyim. Sonrası biraz dağınık olacak çünkü objektif ve yararlı bir eleştiriden çok (ya da yorumlamadan )çok içimdeki hisleri döktüğüm bir inceleme olacak geri kalan bütün kitaplarda da yaptığım gibi. Öncelikle ben bu tarz psikolojik gerilim(?emin olamadim) ve Gizem içeren kitaplarda gizem'i çözmeyi bıraktım. Yani zaten hiçbir zaman nokta atışı bir şeyleri bulamıyorum bulduğum şeyler de bin tane ihtimali arasından tutan bir tane ihtimal falan oluyor. Ama en önemlisi bir süreden sonra gizemi bulmaktan çok karakterlere kahrolduğum için düşünemiyorum. Bu da öyle oldu. Bütün bir kitap boyunca helena'ya ve kate'e sarılmak istedim. (Kate ne alaka demeyin O benim anksiyeteli bebeğim). KİTABIN O KISIMLARI GELİNCE HER BATHANY İSMİ GEÇİNCE AĞLIYORDUM. Kitapta Helena'yı hiçbir zaman suçlayamadım açıkçası. Berbat anneliği veya manyak kontrolcü bir patron gibi davranması da dahil olmak üzere evet. Ben zaten konu annelik ve çocuk sahibi olmak denince çok hassas oluyorum. Onlarca kadının anne olmak istememesine rağmen sorumsuz kocaları ve toplum yüzünden evebeynlik gibi büyük bir yük almaları ve bu yolda gerek fiziki gerek ruhsal en büyük hasarı almaları BENİ KAHREDİYO. Bu kitapta da Helena'ya kocaman sarılmak istedim ve kitabın en basından beri Simon'a sövdüm. Evet Helena'nın anlatış biçiminden ne kadar iyi görünse de öyle olmadığını anlamıştık zaten ama yine de çok büyük bir öfke doluydum ona özellikle de çocuk isteme konusunda. TA Kİ PEDO TCVCÜ OLDUĞUNU ÖĞRENENE KADAR. BATHANY. YEMİN EDERİM YAZARA ULAŞIP SORASIM VAR O PİC KIZINA ÖYLE Bİ BOK YEDİ Mİ YA DA YEMEYİ DÜŞÜNDÜ MÜ DİYE. Mark'a gelirsek seni ve karına olan aşkını yerim öncelikle. Ya bu kitapta niye hiçbir çift mutlu olamadı yazık günah. Neyse Mark'tan
Puan vermedi
En acı gerçek: “Ailesi onun yerini doldurdu; ama onun yokluğunu hiçbir şey dolduramadı.” (Gregor öldükten sonra ailesinin rahatlaması, belki de kitabın en anlamlı ve en üzücü ironisidir.)
Turgenyev kitapta yer alan karakterlerin aralarında bulunan kuşak farkını samimi bir şekilde aktarmış. Yazarın kitapta Nikolay karakteri ve oğlu ile arasında ki fikir ayrılıklarının onu tedirgin etmesini çok masum bir şekilde yansıttığını söyleyebilirim. Aynı şekilde Bazarov ile babası arasındaki ilişkide de o masumluğu gözlemleyebiliyoruz.Ana karakterimiz Bazarov aşka,sanata,duygulara,dine,bilime inancı olmayan o dönem ki Rusya’sında gençler arasında öncü nihilist akımını takip eden bir genç. Fakat bu gencimizin Anna’ya olan hislerinde kendi duyguları ile duygulara inanmayan fikirleri arasında sıkışıp kalmasını kendi romantikliği karşısında kendinden nefret etmesini gözlemliyoruz.
Romanın başından sonuna kadar sade,samimi ama etkileyici anlatım karşımıza çıkmakta. Kendi doğruları ile çelişen karakterleri, değişen dünyaya adapte olmaya çalışan kahramanları,sosyolojik ve psikolojik derinlikle işlemektedir. Turgenyev eserindeki tüm karakterleri okuyan kişilerin kendi yaşamlarından bir şeyler bulacak bir şekilde bizlere aktarmış. Yazarın aktarma tarzındaki samimi dilden dolayı olsa gerek sabahlara kadar kitabı elimden düşüremedim.
Kitabın üzücü bir sonu olmasına rağmen iyi ki okudum dediğim bir klasikti.
10/10
2026 20. kitabı
Turgenyev kitapta yer alan karakterlerin aralarında bulunan kuşak farkını samimi bir şekilde aktarmış. Yazarın kitapta Nikolay karakteri ve oğlu ile arasında ki fikir ayrılıklarının onu tedirgin etmesini çok masum bir şekilde yansıttığını söyleyebilirim. Aynı şekilde Bazarov ile babası arasındaki ilişkide de o masumluğu gözlemleyebiliyoruz.Ana karakterimiz Bazarov aşka,sanata,duygulara,dine,bilime inancı olmayan o dönem ki Rusya’sında gençler arasında öncü nihilist akımını takip eden bir genç. Fakat bu gencimizin Anna’ya olan hislerinde kendi duyguları ile duygulara inanmayan fikirleri arasında sıkışıp kalmasını kendi romantikliği karşısında kendinden nefret etmesini gözlemliyoruz.
Romanın başından sonuna kadar sade,samimi ama etkileyici anlatım karşımıza çıkmakta. Kendi doğruları ile çelişen karakterleri, değişen dünyaya adapte olmaya çalışan kahramanları,sosyolojik ve psikolojik derinlikle işlemektedir. Turgenyev eserindeki tüm karakterleri okuyan kişilerin kendi yaşamlarından bir şeyler bulacak bir şekilde bizlere aktarmış. Yazarın aktarma tarzındaki samimi dilden dolayı olsa gerek sabahlara kadar kitabı elimden düşüremedim.
Kitabın üzücü bir sonu olmasına rağmen iyi ki okudum dediğim bir klasikti.