Əslində, anlayırdım. Bilirdim ki, kişi cinsindən olanların çoxu qadınla cinsi əlaqədə ikən o qadının özünə olan sevgidən və bədəni ilə fiziki təmasdan daha çox onun üzərində qazandığı hakimiyyətdən, namusunu ləkələyib mənliyini qırmaqdan həzz alırlar. Elə bu səbəbdən həmin “kişilər” özlərinə evdən kənar yataq yoldaşı axtararkən daha artıq həzz yaşamaq üçün evli, nişanlı və ya hicablı qadınlara üstünlük verirdilər.
(Zehirli) Kertenkeleleri (kelerleri) öldürmek caizdir. Karıncaları öldürmek ve onların yuvalarını bozmak/tahrip etmek ise caiz değildir. Kurbağaları öldürmek helal (caiz) değildir; çünkü Peygamber {s.a.v.}kurbağanın öldürülmesini kesin olarak yasaklamıştır.
– Madam ki ananıza etdiklərinə görə atanıza nifrət edirsiniz, o zaman niyə onun kimi olmaq istəyirsiniz?
– Çünki anamın əzablarını görən zaman anladım ki, kişilər üçün sevmək – bir qadının gözəlliyini gül kimi dərmək, onu əlində saxlamaqla qadına əmin əllərdə olduğunu hiss etdirmək, əzizləmək deməkdir. Və bütün bunlar onun gözəlliyi solana qədərdir. Bu gözəllik solduqdan sonra kişilər yeni təravətli gül dərmək üçün başqa “bağçalar”a üz tuturlar. Bir gün and içdim ki, əgər günün birində bir qadına vurulsam, onu həqiqi sevsəm, o gülü qoruyub saxlayacağam, onun saralıb-solmasına imkan verməyəcəyəm.
Bir də ki, ən gözəl duyğular belə paylandıqca azalır və dəyərini itirir. İnanın mənə, bir məhəbbət tarixçəsini ləngimədən bitirmək daha gözəldir. “Ləngimədən” dedikdə ona sevgini etiraf etməmişdən əvvəli nəzərdə tuturam.