Ölüm saplantısına karşı, aklın gerekçeleri gibi ümidin kaçamaklarını da işe yaramaz olduğu ortaya çıkar: anlamsızlıkları, ölme iştahını azdırmaktan başka şeye yaramaz. Bu iştahın üstesinden gelmek için bir tek yöntem vardır: bunu sona kadar yaşamak; tüm hazlarını, tüm boğucu sıkıntılarına maruz kalmak; bundan Kaçmak için hiçbir şey yapmamak. Doyasıya Yaşanan her saplantı kendi aşırılıklarıyla kendini ortadan kaldırır...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Vaktiyle bir benliğim vardı; artık sadece bir nesneyim... yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturamayacak kadar hafiftiler...
Eğer dünyadaki Konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; Eğer kıyaslamak, yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bize ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir...
Bir fikir uğruna öldürüyorsa, Onun için pekâla ölebilir de ; her iki durumda da, tiran veya Şehit de olsa, bir canavardır. Bir inanç için acı çekmiş olandan daha tehlikeli varlık yoktur...