Veysel Can K.

Fakat birdenbire, avuç içi kadar Kağıt, her şey alt üst ediyor, beni bu dünyadan alıp oraya götürüyor, Benim buraya değil, telgrafın geldi uzak yerlere ait olduğumu hatırlatıyordu...
Sayfa 133·Kitabı okudu
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Şimdi aramızda noksan olan şeyin ne olduğunu biliyorum!" Dedi. " bu eksik sana değil, bana ait ... ben de inanmak noksanmış... Beni bu kadar çok sevdiğine bir türlü inanamadığım için, sana âşık olmadığımı zannediyormuşum... Bunu şimdi anlıyorum. Demek ki, insanlar benden inanmak kabiliyetini almışlar... Ama şimdi inanıyorum... Sen beni inandırdın... Seni seviyorum... Deli gibi değil, gayet aklı başında olarak seviyorum... Seni istiyorum... İçimde müthiş bir arzu var... Bir iyi olsam!.. Ne zaman iyi olacağım acaba?.."
Sayfa 132·Kitabı okudu
Ruhum rüzgarsız ve kırışıksız Bir Deniz Gibi sakindi...
Sayfa 130·Kitabı okudu
Yalnız onun yanındayken hiç mi müthiş bir korku, onu kaybetmek korkusu sarardı...
Sayfa 124·Kitabı okudu
Bu akşam anladım ki, Bir insan diğer bir insanı bazen Hayata bağlandığından çok daha kuvvetli bağlarla sarılabilirmiş. Gene bu akşam anladım ki, onu kaybettikten sonra, ben dünyada ancak kof bir ceviz tanesi gibi yuvarlanıp sürüklenebilirim...
Sayfa 124·Kitabı okudu