Kendimi Bildim Bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve Nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım...
İçimde, bir yolculukta tanışıp alıştığım, pek çabuk ayrılmaya mecbur olduğum bir insanı veda eder gibi bir his vardı. Artık bu sergiye ayak basmayacağımı biliyordum. İnsanlar, birbirlerinden hiçbir şey anlamayan insanlar, beni buradan da kaçırıyorlardı...
Hiçbir zaman masum bir insan değildim: yalnız kaldığım zamanlar, kafamda canlanan bu kadınlarla, en usta aşıkların bile aklına gelmeyecek sahneler Yaşar, sıcak ve zonklayan dudakların sarhoş eden tazyikini ağzımda, Hakikatte olabileceğinden birkaç kat daha kuvvetli olarak duyardım...