Reklam
Victoria
Bahçede bir kız kaldı; beyazlar giyinmişti ve yirminci baharını yaşıyordu. Genç kız, adamı istememişti. Adam, arkasında kızın yaşadığı duvarın önünde durmuştu. Kıza anca bu kadar yakın olabilmişti.
Puslu Kıtalar Atlası
Konstantiniye, uyuyan bir devin gölgesi gibi mehtabın altına uzanmıştı. Şehrin uykuda olduğu o anda bile, düşlerin görülüp kâbusların gerçekleştiği, şehzadelerin boğdurulup rüşvetlerin hesaplandığı, gizli ittifakların imzalanıp şerbetlere binbir çeşit zehirin katıldığı o anda bile, sarayda kutsal emanetlerin bulunduğu o odada yanık sesli bir hafız, kendisinden öncekilerin yüz altmış yıldır aralıksız kıraat ettiği Kuran’ı, vecd içinde gözlerini kapayarak kimbilir kaçıncı defa okuyordu.
Kazı
yoksa kandırıldık mı? Bizimle oynamış olmasınlar. anlatıldığına göre o kadar kötü bir durumda değiliz. yeni yöntemlermiş gibi eski klişeleri, hep bildiğimiz ve alıştığımız bayat gevezelikleri evirip çevirip piyasaya sürüyorlar.
galiba bunalım en çok kitaplara ve kitapseverlere vurdu. belki de reel sektör denilen şeyi burada yakalıyoruz aradığımız dinginliğe kavuşuyoruz.