Nafiz hiçbir şey olmakla öylesine meşgul ki, her şeyi en güzel şekilde yaşayabilecek tutku, zeka ve çocuksuluğa sahip bu adam, büyük bir ustalıkla hiçbir şeyi yaşıyor.
Derler ya insanın neresi acısa canı orada atar. Demek insan, ona acı vereni canı sayar.
Acıymış meğer sevginin derinlik birimi. Oysa Mahur canımın acıdı değil acımın canıydı. İster iyilik ister kötülük; bana ne yaparsa yapsın öyle kalacaktı. Aşk, benim hayata karşı borcumdu. Ve bu borcu canım pahasına ödemek yakışırdı bana.