Mete T.
@vangoghtic
Okuduğu birçok kitap huzursuzluğunu arttırmaktan başka bir işe yaramadı. Her kitabın her sayfası bilgi ülkesine bir gözetleme deliğiydi.
Öğrenci
Ingilizce Ögretmenliği / Mütercim Tercümanlık
81 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aynı yolda yürümekten başka çaresi olmayan tuhaf birer yaratıktı insanlar.
Reklam
Çocukluğu, bütün çocuk duyguları elinden alınmış bir kahraman düşünün.. Üstelik bu bir kurgu da değil. Hayatın içinden, bizden biri. Yazdıkları, yaşadıkları gerçek acının ta kendisi. Küçücük bedeniyle ve aklıyla etrafını tanımlamaya, tanımaya çalışırken, hiç bilmemesi gerekenleri yaşayarak öğrenen küçücük bir çocuğun hikayesi. Babasını kaybetmiş, en yakın arkadaşını gözünün önünde kaybetmiş. Üstelik kayıpları yaşadıkça da devam ediyor. Bu kitapta şiddet ve ölümün, ekmek ve su gibi yazarın hayatının bir parçası hâline gelmesini okuyoruz. Kitabın kapağındaki huzursuzluk veren o çocuk resminin neden yüreğinizi bu kadar burktuğunu kitabı okuyunca anlıyorsunuz. Sadece Gorki’nin çocukluğuna şahit olmuyorsunuz. İnsanların acımasızlığına, kendi içlerindeki o aşılamaz yalnızlığa, aslında ne kadar mutsuz olduklarına değiniyor kitap. Bu yalnızlığın içinde, birbirine sıkı sıkı kenetlenmiş bir anneanne ve torunun yaşadıkları.. Bazen anne, babamız bile iyileştiremiyor bizi bu dünyada.. “Birinin ölmesi mi yoksa terk edip gitmesi mi daha çok koyar insana?” diye sorgulamadan edemiyorsunuz. En güzel, en özel insanları gözlerinin önünde kaybetmenin verdiği o çaresizliği yüreğinizin ta içinde hissediyor, imkanım olsa da şu küçük çocuğa bir sarılabilsem diyorsunuz. Üzücü ve etkileyici bir hikayeydi. Keşke gerçek olmasa dedirtti. Bir kez daha dünyadaki kötü insanların var olduğu gerçeğini yüzümüze sert bir şekilde çarptı. Sade ve yalın anlatımıyla bir kez bile beni yormadı. Sanki Gorki bunları karşımda anlatıyormuş gibi hissettirdi. Uzun zaman sonra tekrar okuyup bazı mesajların altını çizmek, dolu dolu çıkarımlar yapmak isteyeceğim bir kitap oldu..
bu kitabı çok merak ediyordum, raflarda ve herkesin elinde hep görüyordum sonunda okuyayım dedim ve aldım elime başladım okumaya.
Kitap bir anda borçok kişinin sebepsiz yere kör olmasıyla başlıyor. Tabi bunun sebebi bilinmediği için, bulaşıcılık ihtimali üzerinde şüpheler artıyor ve bir grubu karantinaya alıyorlar. yavaş yavaş herkes kör olmaya başlıyor fakat bir kişi hariç. Ardından kör olan gözlerle beraber sanki insanların içindekiler daha da aydınlanıyor. İnsanın doğasında olan kötülükler,niyetler ve insanın acizliği tamamen gün yüzüne çıkıyor. José Saramago'nun bu ilginç romanını herkese tavsiye ederim. ben severek okudum, elbette kendinizden bir şeyler bulacaksınız okurken.
