Beni hemen anlamalisin, çünkü ben bir kitap degilim, çünkü ben öldükten sonra kimse beni okuyamaz, yaşarken anlaşılmaya mecburum, ben Van Gogh'un resmi değilim, öldükten sonra beni müzeye koyamazsın, beni tanımalısın.
Hikayenin sonunda; hiçbir suçu yokken Hamlet tarafından suçlanıp, acıdan ölen Ophelia kadar suçsuz da olabilirsin. Ne yazık ki, bu ölmüş olduğun gerçeğini değiştirmez. Nedensellik bazen hiçbir işe yaramaz. Bazen, sadece ölmüş olduğun gerçeği ile başbaşa kalırsın.