evrim
@vanitas
Çok daha fazla beğeneceğimi umarak başladığım; çok fazla gerildiğim, merakla okuduğum tam anlamıyla bir bilim kurgu hatta distopya da diyebilirim. Ana fikir; zaman gezginin geleceğe gittiğinde umduğunu bulamaması, dünyanın her açıdan daha ilerlemiş olacağını düşünürken aslında bambaşka, tükenmiş, sorunlardan kaçan, tembel bir dünya ile karşılaşmasıydı.. Yaratılan dünya aslında güzeldi ama o dünyaya dair daha fazla detay okumak isterdim. Bu kısmı bi tık hayal kırıklığına uğrattı diyebilirim. :))
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bu kitapta Tezer Özlü'nün bir kaç Avrupa şehri arasında git gel yaparken aynı zamanda kendi iç dünyasına yolculuğunu, iç hesaplaşmalarını da okuyoruz. Zaman zaman çocukluğundan, zaman zaman beslendiği o çok sevdiği üç yazar; Pavese, Kafka, Svevo ya ziyaretlerinden, zaman zaman farklı şehirlerde tanıdığı farklı insanlarla olan ilişkilerinden bahsediyor. Edebiyat dünyasının gamlı prensesi olarak anılsa da; hep intihar ederek öldüğü düşünülse de bence herkesten çok farklı, düşünen, yorumlayan, sadece bakmayan aynı zamanda gören çok dolu bir kadındı.
Seneler önce ilk okuduğum zaman akmayan bu kitap, bu kez okuduğum zaman çok lezzetli bir tat verdi. Her satırın altını çizmek istedim.
Bu kitapla ilgili ilk söylemek istediğim şey kullandığı biz dili. Daha önce biz dili ile yazılmış bir kitap okumadım. Kitap ülkerinden Amerika'ya evlendirilmek üzere gelen Japon kadınları'nın, kendi kültürlerinden kopup hiç tanımadıkları insanlar ile evlenip hiç tanımadıkları bir kültür içinde yaşamaları, gösterdikleri çabalar anlatılıyor. Bana kalırsa tam belgesel tadındaydı. Ve çok keyifliydi. Kitabın sonuna doğru Japonların başta kendilerinden uzak duran farklı kültürden insanların, ailelerin hayatında çok çok fazla yer edindiğini görmek çok güzeldi.
Bol diyalog seven, biz dilinden hoşlanmayacak okurlar benim kadar keyif almayabilir.
Kitabın ismine bakınca daha dram içeren iki gencin hikayesini okuyacağımı düşünüyordum. Ama asla kitabın konusu ile kitabın isminin alakası yok.... Ve konu çok ağır akıyor, baş karaktere ait bir düşünceyi tekrar tekrar aynı cümleler ile okuyabiliyorsunuz, bir 50 sayfa atlasanız ana konuya dair hiç bir şey kaçırmış olmazsınız. Neden bu kadar ödül aldığını çözemedim doğrusu. Kitabı bitirdiğim zaman "Aaa bu mu şimdi?" hissi ile doldum.
