"- Peki, gerçeklik nedir?
- Çoğunluk ne diyorsa odur. İlle de en iyisidir ya da en mantıklısıdır anlamına gelmez bu, toplumun bir bütün olarak isteklerini en yakından karşılayandır."
Tuhaf bir adam oldum,
kendimle konuşuyorum evin içinde.
Biraz da şu koltuğa oturayım diyorum,
perdeleri ne kadar zamanda yıkardın diyorum,
bir gün olsun açık bırakmıyorum yatağımızı,
el ayak değmeyen yerler nasıl tozlanıyor böyle.
Merak etme, mutfağı tertemiz ettim
terlikler senin istediğin gibi duruyor.
Çamaşır ipini silmeden asmıyorum çamaşırları.
Bir kahve yapayım diyorum,
iki fincan koyuyorum, süt hazırlıyorum sana.
Sessizlikten mi nedir,
bütün bunları yüksek sesle söylüyorum.
İnsan başka nasıl katlanır ölüme, bilmiyorum.
Cemal Süreya / 8.10 Vapuru
Sesinde ne var biliyor musun
Bir bahçenin ortası var
Mavi ipek kış çiçeği
Sigara içmek için
Üst kata çıkıyorsun
Sesinde ne var biliyor musun
Uykusuz Türkçe var
İşinden memnun değilsin
Bu kenti sevmiyorsun
Bir adam gazetesini katlar
Sesinde ne var biliyor musun
Eski öpüşler var
Banyonun buzlu camı
Birkaç gün görünmedin
Okul şarkıları var
Sesinde ne var biliyor musun
Ev dağınıklığı var
İkide bir elini başına götürüp
Rüzgarda dağılan yalnızlığını
Düzeltiyorsun.
Sesinde ne var biliyor musun
Söyleyemediğin sözcükler var
Küçücük şeyler belki
Ama günün bu saatinde