Hikmet Hükümenoğlu’nun okuduğum ilk kitabı. Keşke daha önce tanışsaydım. Hem dil hem anlatım hem de olay örgüsü yönünden çok çok akıcı bir kitaptı.
Özetlemek gerekirse: Körburun, İstanbul'da Büyükada'dan sonra gelen en son ada olarak geçen hayali bir ada. Günde iki defa vapur seferi olan ıssız, insanların pek bilmediği, içinde Rumların da yaşadığı bir yer. Kitap geçmişi ve bugünü anlatarak ilerliyor. Karakter sayısı oldukça fazla. Her biri ayrı hikaye. Seher,Murat(kitabın sonunda ona üzüleceğim asla aklıma gelmezdi), Meral Hanım, Hayri, Neriman abla... Olaylar sadece adada geçmiyor bu arada. Zamanın siyasi olaylarına yer vermesi, Rumlarla yaşanan sorunlar, bu olayların karakterleri doğrudan ya da dolaylı olarak etkilemesi kitabı çok zenginleştirmiş. Sadece birkaç soru işareti kaldı kafamda. Örneğin Reyhan’a ne oldu, Hayri Dilara’ya ne söyledi de intihar etti, Seher’le Altan nasıl yüzleşti, Seher nereye gitti gibi… Her neyse. Fırsat buldukça yazarın diğer kitaplarını da okuyacağım. İyi okumalar.
Sait Faik'in Son Kuşlar kitabını okurken en çok sevdiğim şey, bana bir kitap okuyor gibi değil de bir dostun anılarını dinliyor gibi hissettirmesi oldu. Kitaptaki öykülerin çoğunda Kınalıada'nın sokakları, denizi, vapurları ve balıkçıları karşımıza çıkıyor. Öyle canlı anlatıyor ki kendinizi bazen iskelede vapur beklerken, bazen de deniz kenarında balıkçıların sohbetine kulak verirken buluyorsunuz.
Her öykü farklı olsa da beni en çok etkileyen öykü kitabın adını taşıyan Son Kuşlar oldu. Kuşların avlanmasını ve giderek azalmasını anlatırken içimde tarif etmesi zor bir hüzün bıraktı. Aslında sadece kuşlardan bahsetmiyor; insanların farkında olmadan yok ettiği güzelliklerden de söz ediyor. Bugün okuduğumuzda bile güncelliğini koruması bu yüzden sanırım.
Kitap boyunca büyük olaylar yok. Ama tam da bu nedenle etkileyici. Bir vapur yolculuğu, denize açılan bir balıkçı, kahvede edilen birkaç söz... Sait Faik, çoğumuzun dönüp bakmadığı ayrıntılarda hayatın kendisini yakalıyor. Özellikle balıkçıları anlatırken onlara duyduğu sevgi ve saygı satırlara sinmiş durumda.
Bu kitabı bitirdiğimde aklımda olaylardan çok hisler kaldı. Deniz kokusu, martı sesleri, ada hayatının yavaşlığı ve kaybolup giden güzelliklere duyulan özlem... Son Kuşlar benim için sadece bir öykü kitabı değil, İstanbul'un ve insanın ruhuna tutulmuş samimi bir ayna oldu. Sait Faik'in neden bu kadar sevilen bir yazar olduğunu bir kez daha hissettim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
10/10
Beğendi
“Gerçek acı, en büyük lükstür.”
Yıl 2050′ ler… İstanbul artık martı seslerinin ve vapur düdüklerinin şehri değil; SPRINT Kulesi'nin gölgesinde ezilenlerin, duygularını karaborsada satanların ve uykunun devlete borçlanmak sayıldığı kusursuz bir üretim bandının başkenti: Bölge 7, namıdiğer Bal Küpü.
İnsanların “hissizleşmek” için milyonlarca kredi harcadığı, acının ve empatinin laboratuvarlarda sağılıp zenginlere “huzur” olarak satıldığı bu çağda, direniş silahla ya da sloganla gelmeyecek. Direniş, en ilkel, en insani eylemle başlayacak: Durmakla.
Kendi yarattığı hız cehenneminde boğulan bir sistem mimarı, satılık vicdanların gölgesinde çırpınan bir oyuncu, çocuğunu kurtarmak için anılarını satan bir anne ve sistemin “Atıl Veri” ilan ettiği milyonlarca görünmez insan…
Bu kitap, geç kapitalizmin insanın etini, ruhunu ve hatıralarını nasıl metalaştırdığının sarsıcı bir otopsisidir. Siz hiç durarak koca bir sistemi çökerttiniz mi?
Derin bir nefes alın. Çünkü bu sayfalarda koşmak yasak.
Betül ÖZKUL
Ne değerli insanlar yaşamış… Okudukça kendi öğretmenliğimi sorguladım, neleri iyileştirebilirim, kendimi nasıl geliştiririm diye düşündüm. Ama asıl iş öğrencileri Mahir hoca gibi etkileyebilmek, o da bunu onlara değer vererek yapmış.
Mahir İz diye birinin varlığından dahi haberim yoktu, ta ki okul okuma grubumuzla bu eseri seçip okuyana dek. İyi ki okumuşum, iyi ki tanımışım bı zatı. Öğrencilerini evine davet edip ders veren, derslerini onları da alıp Kanlıca’ya yoğurt yemeye giderek ya da bir vapur gezisinde deniz manzarasına karşı sohbet ederek işleyen bir öğretmen... Bilginin değerinin farkında olduğu kadar, zihnini dinç tutmanın önemini de bilen bir kişilik… İmanın hassasiyetine, inancın getirdiği bilince sahip bir adam… Çok memnun oldum okuduğuma. Bence her öğretmen okumalı.
Sıradan Hayatın Şairi
Orhan Veli'nin Bütün Şiirleri kitabını okurken en çok dikkatimi çeken şey, şiirin aslında ne kadar doğal olabileceğini fark etmem oldu. Onun dizelerinde süslü kelimelerden çok hayatın kendisi var. Bir vapur sesi, sokakta yürüyen bir insan, küçük bir özlem ya da fark edilmeden geçip giden bir an... Orhan Veli, başkalarının şiire konu etmeye değer görmediği şeyleri şiirin merkezine yerleştirmiş.
Kitabı okudukça bazı şiirlerde gülümsedim, bazılarında ise sebebini tam açıklayamadığım bir hüzün hissettim. Çünkü Orhan Veli insanı olduğu gibi anlatıyor. Kahramanları olmayan, gösterişsiz ama gerçek hayatları anlatıyor. Bu yüzden yıllar önce yazılmış şiirler bile bugünün insanına uzak gelmiyor.
Bence Orhan Veli'nin en büyük başarısı, şiiri anlaşılması zor bir sanat olmaktan çıkarıp herkesin hissedebileceği bir yere taşımasıdır. Onun şiirlerinde bilgi yarışına giren bir şair değil, hayatı gözlemleyen ve gördüklerini samimiyetle paylaşan bir insan var.
Bütün Şiirleri benim için yalnızca bir şiir kitabı değil, sıradan görünen hayatların aslında ne kadar derin olabileceğini gösteren bir yolculuktu. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey belirli dizelerden çok, insanı yormayan ama uzun süre düşündüren o sade ve içten anlatımdı.
ÇAKICI’NIN İLK KURŞUNU
(Tereke Öyküler, Şiirler, Yazılar)
SABAHATTİN ALİ
Toplumcu gerçekçi edebiyatın çok seçkin ve yetkin temsilcilerinden biri olan Sabahattin Ali’nin düşünce dünyası, sanat anlayışı, felsefesi, dramatik yaşamının eserlerine yansımalarına dönük okumalarımıza; onun ölümünden sonra varislerinin yasal izniyle yayımlanmış kimi öykülerini, şiirlerini, konuşma metinlerini bir araya getiren ve adını kitaptaki dört öyküden biri olan ÇAKICI’NIN İLK KURŞUNU’ndan alan tereke kitabıyla devam ediyoruz.
Sabahattin Ali yaşarken yayımlamayı düşünmediği hâlde, varislerinin bunu gerçekleştirmiş olması; yazarı daha iyi anlamak isteyenler için, hele hele onun mahrem düşünce dünyasına girmek isteyenler için bulunmaz bir kaynak olmuş.
Tarihsel olarak İzmir’in Ödemiş ilçesinde ortaya çıkan ve Ege Bölgesi’ndeki “Efe”lik kültürünün önemli bir ismi olan, Yaşar Kemal’in Çakırcalı Efe ismiyle yazılmış destansı romanına da konu olan Çakıcı Mehmet Efe, bu hikâyede bir çocuk masumiyeti ve samimiyetiyle karşımıza çıkıyor.
Babası haince öldürülüp kendisi daha çocukken bir sürü şiddete maruz kalan Mehmet, babasının intikamını almak için hınç duyarak büyümektedir. Belinde taşıdığı ve yaşadığı kültürde normal karşılanan tabancasıyla bir yolculuk sırasında anlatıcının dikkatini çeker. Gözlemci bakış açısıyla olanları anlatan anlatıcı, Mehmet’in katilini uyarmıştır ancak dikkate alınmamıştır. Bir süre sonra Mehmet, baba katiline ilk kurşunu atarak halkın diline düşer ve efelik yolculuğuna başlar. O artık toplumun içinde yaşayamayacağını iyi bilir. Genellikle halka zulmetmeyi de ihmal etmeyen mütegallibelerin dağdaki temsilcisi olan klasik eşkıyalık yapan efelerin aksine, o çetesini topladıktan sonra adeta o zamanın çağdaş Robin Hood formuna girerek yoksulların dostu, zalimlerin düşmanı
