Öbür Dünya ile Dünya arasındaki duvarlar yıkıldığında insanlar ile feyler aynı dünyada yaşamak zorunda kalırlar. Feyler insanlardan üstün olduklarını iddia ederek insanları köleleştirmek ister ve insanlar kendilerini koruma altına almak için feyler ile aralarına bir duvar örer.
Fakat feylerin özgürlükleri insanlar tarafından kısıtlanmak istenmesiyle onlara bir savaş açarlar ve o duvar 20 yıl önce yıkılır. (Bir yirmi yıl vakası daha :D) 20 yıldır Doğu Avrupa’da, seçkin feyler ve insanlar egemenlikleri için savaşmaktadırlar.
Kızımız Brexley, küçük yaşlarda ailesini kaybetmesiyle ülkesinin baş generali, aynı zamanda babasının yakın arkadaşıydı galiba?, tarafından sahiplenip büyütülmüş bir kızdır. Çoğu kızın aksine şanslı ve ayrıcalıklıdır. Askeri eğitim alan genç kızımız bunun yanı sırasında da hırsızlıklık yapmaktadır. (Askeri eğitimin hiçbir faydası olammış demekki, ki öyle de zaten)
Ve kitabımız da böyle başlıyor aslında. Brexley, birlikte büyüdüğü ve ona sırılsıklam aşık olduğu, aynı zamanda generalin oğlu olan Caden ile Seyehat halindeki trene hırsızlık operasyonu gerçekleştiriyorlar. Caden de generalin oğlu ya, yakalanma riskine ve ününe leke gelmesi riskinden dolayı bu duruma çok karşı ama Brexley’e “KARŞI KOYAMIYOR” işte. O da çılgın ama o geleceğin varisi. Böyle şeyler yapmaması lazım aslında ama bunu yaptıkça da anca kendi olabiliyormuş. Kızımız öyle anlatıyor.
Ya bu kız kendi dünyasında çok yaşıyor da neyse. Oğlan da salak yemin ederim. Kız öpüşmek mi hırsızlık mı diyor adam hırsızlık diyor. Sen nasıl libidosu düşük bir erkek oluyorsun, Brex’i sen de bu kadar çok istiyorken. Çıldırmalık yemin ederim. Bi de diyor ki bak bak, ‘sono korşo koyomoyom’ BOK! ÖPÜŞELİM DEDİĞİNDE NiYE KARŞI KOYDUN E MAL!!! Yani o kısım bana hiç geçmedi. Saçmalıktan başka
Bu akşam 
Okuyan kadinlar kulubu olarak #heraybirmodern etkinliğimizde okumak için seçtiğimiz #zamanmakinesi kitabı ile geldim.
Distopya tadında bir bilim kurgu okumanın keyfini çıkarıyorum şu an. Bilim insanı olsaydınız zaman makinesi yapmayı düşünür müydünüz? Ya da var olan zaman makinesiyle geçmişe - geleceğe yolculuk etmek ister miydiniz? Ben düşündüm taşındım, olduğum dönemde kalmaya karar verdim.
Farklı koşulların benzer sonuçlar doğurduğunu, kurguya yedirip ince eleştiriler yaparak anlatmasını sevdim. Dünyamızın geleceği ile ilgili duyulan endişe, zaman makinesiyle geleceği gören bilim insanı tarafından dillendirilmiş. Bu gün dahi zengin-fakir arasında toplumsal ayrım söz konusuyken makinesi ile 802.701 yılına giden bilim insanının vardığı sonuçta aynı. Hatta kapitalist düzenin dışlayıcılığından, eğitim düzeylerinin yükselmesinden, bununla birlikte yoksulların kaba şiddeti arasındaki uçurumun git gide büyümesinden, yüzeydeki bir çok bölümün onların kullanımına kapatılmasından dem vurmuş. Hatta demiş ki :"... yerin üstünde zevk, rahatlık ve güzellik peşinde koşan Varsallar'ı, yerin altında da Yoksullar'ı durmadan yaptıkları işin koşullarına uyarlanan İşçiler'i bulacaksınız." Bunu gözünüzde canlandırabileceğiniz kadar güzel aktarmış. Yer yer heyecanına kapıldığım, merak ettiğim, keyifli bir okuma oldu benim için.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Okuyan kadinlar kulubu olarak #heraybirmodern etkinliğimizde okumak için seçtiğimiz #zamanmakinesi kitabı ile geldim.
Distopya tadında bir bilim kurgu okumanın keyfini çıkarıyorum şu an. Bilim insanı olsaydınız zaman makinesi yapmayı düşünür müydünüz? Ya da var olan zaman makinesiyle geçmişe - geleceğe yolculuk etmek ister miydiniz? Ben düşündüm taşındım, olduğum dönemde kalmaya karar verdim.
Farklı koşulların benzer sonuçlar doğurduğunu, kurguya yedirip ince eleştiriler yaparak anlatmasını sevdim. Dünyamızın geleceği ile ilgili duyulan endişe, zaman makinesiyle geleceği gören bilim insanı tarafından dillendirilmiş. Bu gün dahi zengin-fakir arasında toplumsal ayrım söz konusuyken makinesi ile 802.701 yılına giden bilim insanının vardığı sonuçta aynı. Hatta kapitalist düzenin dışlayıcılığından, eğitim düzeylerinin yükselmesinden, bununla birlikte yoksulların kaba şiddeti arasındaki uçurumun git gide büyümesinden, yüzeydeki bir çok bölümün onların kullanımına kapatılmasından dem vurmuş. Hatta demiş ki :"... yerin üstünde zevk, rahatlık ve güzellik peşinde koşan Varsallar'ı, yerin altında da Yoksullar'ı durmadan yaptıkları işin koşullarına uyarlanan İşçiler'i bulacaksınız." Bunu gözünüzde canlandırabileceğiniz kadar güzel aktarmış. Yer yer heyecanına kapıldığım, merak ettiğim, keyifli bir okuma oldu benim için.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
10/10
2026 25. kitabı
Herkese merhaba
Tozlu Pembe'nin ikinci kitabıyla karşınızdayım.
Bu kitapta artık Ayperi Ömer'e olan kalın duvarını aşkını arkadaşlıkları okuyoruz.
Kitaba bayıldım. İlk kitapta güzeldi bu kitapta artık aşk ön plana çıkıyor. Üç kız arkadaşın aşk hayatını da okuduk.Üç kız arkadaşın arkadaşlıkları da okuduk. Karakterleri değerlendirmeye geleyim. Ayperi Ak ilk kitaba göre daha güçlenmeye başladı.Duygularındam emin, savaşçı Ayper'yi okumak çok güzeldi fakat bu noktaya gelmesi kolay değildi. Komşuları olan Lütfiye abladan aldı öğütle Ömer'i kendinden soğutmaya çalışır. Planını uyguladığı akşam Ayper'i yine geçmişinden kurtulamaz ve kötü olur. Her zamanki gibi Ömer yanındadır ama ondan gitmesini ister ve Ömer Seyhan gider. O sahneyi okurken içim parçalandı Seyirhanın dediğine göre 45 gün ayrı kalacaklardır. Sonra Ayperi az önce dediğim gibi duygularından emin olarak Seyirhan'a açıldı onun sayesinde daha mutlu neşeli biri olmaya başladı. Tabii arada abisi gibi odunluğunu göstermeye devam etti. Ayperi’nin de o otoban kenarında, çimleri kavrayarak yaşadığı o ağır içsel yıkım, geçmişin yükü altında ezilişi ve kendi çocukluğuna 'Git artık, taşıyamıyorum seni' diye haykırışı... Travmanın, kırılmışlığın ve aşka inanmak isterken kendi karanlığında boğulmanın acısı bundan daha vurucu anlatılamazdı.. Ömer Seyirhan en sevdiğim kitap erkek karakterlerinden biri oldu Ayperi'nin yaralı olduğu halde onu bırakmaması gittiği halde onu düşünmesi Ömer Seyirhan gitti ama giderken bile Ayperi’nin üşüyen ellerini, midesini yakan koyu çayını, tırnaklarını acıtan antepfıstıklarını ve hatta sinemada izlemek isteyeceği filmi bile ona emanet ederek gitti. Bu tarz erkeklere bayılıyorum kızın geçmişi ne kadar yaralı olursa olsun kızın geçmişini yüzüne vurmadı. Ayperi'yi o kadar çok güzel seviyor ki beni
"Yolculuk bizi kendimize getirir "
Demiş Albert Camus.
Bir yolculuk romanı Son Aldanış.Ama sadece fiziki bir yolculuk degil bu .Hayallerine, içinde yarım kalmış duygulara da yapılıyor bu yolculuk.
Kendi şehrine yapılan ucuz kolonya kokulu bir yolculukla başlıyor hikaye ..
Karşı komşu var mesela Müzeyyen..Kahveleriyle ,bakışlarıyla iki kadın birbirini anlamaya çalışıyor .Ya da çöpün kenarında her gün çocuğunu arayan Meryem onun hayatında etkili ..
Istanbul da koku eğitimi oldugunu duyunca hayatında bir farklılık olması ıçin gidiyor İstanbul'daki eğitime..
Daha uçakta farklı bir koku onu etkiliyor .O kokunun pesinde 1890 lar Istanbul una gidiyor, Galata,Beyoğlu nun arka sokakları ..Hep bir kandırmaca var ama .Hayat bir aldanış hikayesi mi ?
Kiminin "bu ne dünya kardeşim, seven sevene" dediğine, kimisi "batsın bu dünya ,bitsin bu rüya "diyor .Peki hayat boyu karşılaştığımız karakterlerin ne kadarı gerçek?Geçmiş geçiyor mu ,yoksa nereye gidersen git kafanın içinde yaşıyor mu ?
Psikolojik ve melankolik bir hikaye okumak isteyenlere güzel bir arayış romanı son aldanış..
Bu aldanışlar kendine götürür mü acaba seni ?
Kitapla kalın dostlar...
Son Aldanış 
Sevda Poyraz
Son Aldanış Sevda Poyraz
Benim Düsüncem
Aslında kitap güzel baya beyendim.bazi insanlara göre karmaşık geleblir ancak daha sonradan insan anlıyor. Yazım dili evet biraz karışık ve pek anlaşılmıyor. Karekterlerin 2 tane ismi olunca ve soyadları baya karışıklık olunca insanın anlaması biraz uzun sürebiliyor. Kitap karekterleri olan odkan ve pervayi çök seviyorum. Gerçekten en cok acı çeken odkan oldu. Ancak en sinirime giden sey Bengi, abi malmisin amk, tamam bu dünyaya yeni adım atmış olabilirsin ancak bu dik başlilik ne aq. Perva bengiyi kurtarıyor Bengi 'beni koruma, ben kendimi korurum' diyor, o zaman siktir git öl amk, çok merkali isen ölmeye büyür kapı açik. Gerçekten serinin ilk yerlerinde baya gicikti. Pervaya karşı soyledihi laflar bir düşmana söylenemz AQ. Bide çıkmış babasının intikamını alıyor. Tamam al birşey demiyorum ancak senin baban lgorun ailesini öldürürken Ekaterina kendi elleri ile delirtirken öyle bir baba mi var, tamam Benginin gelecehi için, peki ongunu niye dövüyordu, öyle babanın ben amk. Gerçekten zaten Bengi evet ilerleeyen bölümlerde biraz güçleniyor ve savaşmaya başluyor ancak surkli siktir git diyor pek anlamıyorum. Bazen çok yanliş kararlar alıyor. Çocukça davranıyor pek anlamıyorum. Zaten sevdihim kız kaekter Natasha, yani Bengi gibi dehil daha güçlü. Neyse kitap güzel ama Bengi gıcık
Selda Uygur: Babalar ve Kızları
“Denizleri çok severim… Rüyalarım… Taşların rengi de gökyüzü gibi kasvetlidir… Bu her gece böyle olur…”
Bu şiirsel sözler, Babalar ve Kızları’nın açılış sahnesinde yer alıyor. Türk Edebiyatı yepyeni bir kalemin doğuşuna tanıklık ediyor bir süredir. Selda Uygur, Fazlı Necip’in Ah, Anne romanını günümüz Türkçesine aktaran ve Türk Edebiyatından Örneklerle “Edebiyat ve Kıskançlık” adlı çalışmalarıyla tanınan akademisyen bir yazar.
Romanında pek çoğumuzun ama özlemle ama kasvetle dalıp gittiği o ölgün deniz manzaralarını işlemiş sevgili Selda. Denizin verdiği huzuru ve aldığı canları okudum bu eserde ve babaannesini… O mistik heyecanları bilirsiniz elbette, ölülerle konuşmaktan bahsediyorum. Ölümün kokusunu bilmeyeniniz kaldı mı? Ah bazılarınız anlayacaktır beni; insan olmak, düşünebilmek ve farkında olmak ne zordur bilirsiniz -ölümün kıyısında yaşarken. Rüyalardan bahsediyorum, kaçmayın; bitmek bilmeyen döngülerden, büyük ve kederli nefeslerden ve gecenin en zor saatlerinde yaşanan o ani irkilişlerden, uyanışlardan…
Şanslıysanız, gecenin bu saatinde, yanı başınızda birisi vardır ve o kişi size ne olduğunu sormuştur. Ya kimse yoksa? Ya kimse size bir şey sormamışsa? Ya kimsecikler sizi sarıp sarmalamamışsa? İşte o zaman üzülmekte haklısınız derim. Yazık. Çok Yazık. İşte sevgili Selda, rüyalarından uyanırken adeta denizde boğulur gibi oluyor, tasvir ediyor ve yaşıyor o anı. Peki, ama neden? Ölülerle dans ediyor çünkü ve ekliyor -unutmadan:
“Ölülerle dans edebilen birini kimse üzemez.”
Kelimeler akmaya devam ediyor. İstanbul’un o eski yokluklar içindeki halini okuyoruz. Ancak yine de bir umut var o yıllarda. Kavganın, hasretin, kaosun, sanatın, edebiyatın ve kalabalığın şehri İstanbul’da yaşanıyor Babalar ve Kızları’na dair ne varsa. Kıskançlığın kitabını yazmış olan