zaman dert getirdi sulara
içinde eski balıkların yattığı kayalar
savaşan insanların elinde
ince yontulup taşındı balta mızrak şekline
Reklam
Puan vermedi
zârif adam zârifoğlu. bu dünyadan gitmemesi gereken güzide çiçek. okurken her bir kelime üzerinde düşündürüyor insanı. inceliği, nâif ruhu satırlar arasına dağılmış sanki. o mısraların arasında gezinirsek, zârifoğlu’na rast geleceğiz sanki. şâiri çok seviyor olduğumdan mı bilmem lâkin uzun süre etkisinde kalacağım âşikar bu kitabın.
belâ üreten ilim nasıl davranır belâlar içinde sınamak için,
uzanır okşarım saçlarını ey yârim,
bakarım hoyrât
ve âşık ellerime,
yedi güzel adam biri bir gün
bir aşk gördü
gereğini belledi
ölüm girse koynuna
ayırmaz aşkı yanından
“her iktidar adam öldürür mü?”
“evet! iktidar demek zulüm demektir. hele denetlenmeyen iktidar.”
“peki, iyi insanlar iktidara gelirse?”
“öyle bir şey olmaz!”
“neden?”
acı bir gülümseme ile açıkladı:
“iyi insanlar iktidara gelemez, gelse bile iktidar onu bozar, zalim yapar.”
Sayfa 231
Reklam