Varoluşun zirvesini gösteren, hayatın artık daha fazla yükselemediği bir esrime hali vardır. Hayatın yaman çelişkisi odur ki bu kendinden geçecek kadar coşma hali, insanın en hayat dolu olduğu ve yaşadığını tamamen unuttuğu anda gelir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İki sınırın biri kabul, diğeri inkardır. İnkarın varlığı kabulün gölgesidir. Bu sebeple iki sınırın hakikati birdir. Eğer bir sınır olsa o vakit ikilik olabilirdi.
Âlemin bütün zevki ölüm sayesindedir. Eğer ölüm olmasaydı hayatın hiçbir değeri olmazdı.
İnsanlar cehalet ve vahşet çağlarında icat ettikleri kelimeler ruh vere vere, bunları hayallerin renkleriyle süsleye süsleye bir duygular dizisi meydana getirmişlerdir ki bunlar, binlerce asırdır, olgunlaşa olgunlaşa miras yoluyla bize kadar gelmişlerdir. Biz de asılları varlık olarak hiç, bilgi yönünden hayalden ibaret olan bu silsileyle hiçbir meziyeti, hiçbir mahiyeti olmayan nesneler âlemine bin türlü cazibeli renk veriyor ve kendimizi tatlı tatlı aldatarak hayatta bir mana görüyoruz. İşte bütün iğrençliğiyle hayatın gerçeği!
İnsanlar yaradılış ve terbiye yönünden delidirler, tesadüfen akıllı oldukları anlar pek kısadır.