Kırk yılın birinde köy kaymakam gelmiş, konuşmuş, konuşmuş. Köylüler de dinlemişler. Sonunda köylülün biri “A, kaymukam bey, daha okuyaydın da kolcu olaydın ya!” demiş.
Yalnızlık umrumda değil. Ama buradaki hayat, hayattan ziyade ceza. Bazen sabah giyinirken kendime diyorum ki; bu boş hayatı yaşıyorsun demek. Kendi kabahatin, hatta böyle olmasını sen istedin.