10/10
2026 3. kitabı
İslam tarihçisi M. Asım Köksal’ın titiz bir araştırma ve tamamen muteber ilk dönem kaynaklarına (Taberî, İbnü'l-Esîr, İbn Kesîr vb.) dayanarak kaleme aldığı "Hazret-i Hüseyin ve Kerbela Faciası", İslam tarihinin en büyük trajedilerinden birini kronolojik, tarafsız ve belgelere dayalı bir şekilde ele alır. Yazar, olayları ajite etmeden, tarihi hakikatleri ön plana çıkararak Ehl-i Beyt sevgisini ve adaleti savunur.
1. Hazret-i Hüseyin’in Şahsiyeti ve Ümmetteki Yeri
Kitap, Hz. Hüseyin’in doğumu, çocukluğu ve dedesi Hz. Muhammed (s.a.v.) ile olan derin bağını anlatarak başlar.
Peygamber Efendimiz’in onun hakkındaki "Hüseyin bendendir, ben de Hüseyin'denim" gibi hadislerine yer verilerek, Hz. Hüseyin'in Müslümanlar nezdindeki müstesna yeri vurgulanır.
Hz. Ali ve Hz. Fâtıma’nın terbiyesinde yetişen Hz. Hüseyin’in ilmi, takvası, yüksek ahlakı ve haksızlığa boyun eğmeyen karakteri eserin ilerleyen bölümlerindeki duruşunun temelini oluşturur.
2. Kerbela’ya Giden Siyasi Süreç
Muâviye b. Ebû Süfyan’ın vefatı ve vasiyeti üzerine oğlu Yezid’in halifelik makamına geçmesi, İslam dünyasında şûra (seçim) sisteminden saltanata geçişin ilk adımı olur.
Biat Baskısı: Yezid, hilafetini meşrulaştırmak için Medine Valisi aracılığıyla Hz. Hüseyin, Abdullah b. Zübeyr ve Abdullah b. Ömer gibi dönemin en saygın isimlerinden zorla biat almak ister.
Biatın Reddi: Hz. Hüseyin, İslam'ın yönetim ilkelerine, liyakate ve adalete aykırı görerek Yezid’e biat etmeyi kesinlikle reddeder ve can güvenliği için Medine’den Mekke’ye geçer.
3. Kûfelilerin Daveti ve Müslim b. Akîl’in Şehadeti
Hz. Hüseyin’in Yezid’e biat etmediğini duyan Kûfe halkı, ona binlerce mektup göndererek kendisini halife olarak tanımak istediklerini, Kûfe’ye gelirse ona sadakatle bağlanacaklarını bildirirler.
Elçi Gönderilmesi: Hz.
Bu kitap tek kelimeyle tokat gibi. Viktor Frankl, Nazi toplama kamplarındaki tecrübesini psikolojiyle birleştirip "insan neden yaşar?" sorusunu cevaplıyor.
Frankl, açlık, soğuk, ölüm tehdidi altında bile bazı insanların "dayanabildiğini" anlatıyor. En ilginci şu: Fiziksel koşulları en kötü olanlar değil, "yaşamak için bir sebebi olmayanlar" ilk pes edenler oluyor. Bir mahkum "Şubat'ta çıkacağım" diye hayal kuruyor. Şubat gelip geçince çöküyor ve ölüyor. Umut = anlam.
Kamp bile olsa "son özgürlük" elinden alınamaz: Olanlara karşı tavrını seçme özgürlüğü. Gardiyanlar vücudunu kontrol edebilir ama zihnini asla. Acının kendisi değil, "neden çekiyorum" sorusuna cevap bulamamak insanı yıkar. Amaç varsa acı bile katlanılır hale gelir. Frankl diyor ki: "İnsanı asıl güdüleyen şey anlam arayışıdır."
Bitirince masum şikayetlerin bile anlamsız geliyor. En çok aklımda kalan cümle: "İnsandan her şey alınabilir, bir tek şey hariç: Son özgürlük. Yani, belirli koşullar altında belirli bir tavrı seçme özgürlüğü."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kürk Mantolu MadonnaDuygu ve Düşünce
(Spoiler uyarısı)
Bazı kitaplar vardır, okurken ara vermek istersiniz ama yapamazsınız. Kürk Mantolu Madonna benim için tam olarak böyle bir kitaptı. Hikaye ilerledikçe dikkatimi dağıtacak hiçbir şeye izin vermedi, her sayfa beni biraz daha Raif Efendi’nin dünyasına çekti.
Kitabı bitirdiğimde en çok Maria Puder’in ölümü değil, Raif Efendi’nin on yıl boyunca bundan habersiz yaşamış olması vurdu beni. Çevresinde insanlar, ailesi ve kalabalıklar vardı ama aslında çoktan yalnız kalmıştı. İnsanlardan kaçan, içine kapanan o adamı anlamamak mümkün değildi. Çünkü bazen yalnızlık, etrafınızda kimsenin olmaması değil, sizi gerçekten anlayan tek kişinin artık hayatta olmamasıdır.
Sabahattin Ali, Raif Efendi’nin sessizliğini öyle güçlü anlatıyor ki bir noktadan sonra onun hikayesini okumuyorsunuz, hissediyorsunuz. Kitap bittiğinde geriye büyük olaylardan çok, insanın içine yerleşen bir hüzün kalıyor.
Kürk Mantolu Madonna benim için bir aşk hikayesinden çok, geç kalmışlıkların, kayıpların ve insanın kendi içine çekilişinin hikayesiydi. Son sayfayı kapattığımda hissettiğim şey üzüntüden çok derin bir boşluktu.
Spiderwick Günceleri’nin son kitabını da sonunda bitirdim ve artık bir inceleme yazma vaktim geldi.
Seri gerçekten çok güzeldi. Klasik bir çocuk kitabı tadında, elbette yine iyilerin kazandığı bir son oldu. Aslında söylenecek çok fazla şey yok; seri nasıl başladıysa aynı heyecan ve tempoyla devam edip bitti.
Finalini ise ayrıca çok beğendim; yıllar sonra bir baba ve kızın birbirine kavuşması hikayeye oldukça duygusal bir hava katmış. Kısacası tam da beklediğim gibi, yerinde bir final oldu. Puanım 10/10, bu seriyi küçük büyük herkese gönül rahatlığıyla tavsiye ederim.
Birkaç güne kitapların içindeki şahane resimleri de paylaşacağım.
Kusursuz Yabancı - yorumPsikolojik-Gerilim
Aşırı sürükleyici, yüksek tempolu bir psikolojik gerilim. Okurken sinir krizi geçirdim, başkarakteri boğasım geldi. Bu kadar geri zekalı bir kadın görmedim. 32 yaşında ama zeka yaşı 9’muş gibi…
Bana film olarak Orphan ve The Invisible Man hissi verdi.
Bir de, karakterin yalnızlaştırıldığını okuduğumuzu biliyorum ancak kurguda en az birinin kadına cidden inanıp yanında olması daha gerçekçi olurdu, bir insanın herkesi manipüle edecek kadar gerçek anlamda kusursuz olabileceğini düşünmüyorum (evet Gökçe vardı ama o da kolay manipüle edildi, bence edilmemeliydi veya son dakika bir kazayla susturulabilirdi, uyanınca konuşurdu falan), ayrıca Yaşar Amca karakterinin kadının nasıl giyindiğine dikkat etmesi ve giysilerini ezbere bilmesi de düşündürdü, bence yaşlı bir komşu karakteri 30larında bir kadın komşusunu giysilerine kadar tanımaz sapık değilse, ek olarak Emir karakteri bir noktada NPC gibi işlemeye başladı, sürekli evlerine geliyor, birkaç aydır tanıdığı kadın ve onun ev arkadaşıyla aile dostu gibi ilgileniyor, işi gücü var ama yok gibi ve motivasyonu belirsizdi, yine de fazla düşünmeden okuyunca keyifliydi, sonu ise şaşırtıcıydı ve sonu eleştirdiğim şeyleri biraz okurun yorumuna açıyor aslında, beğendim.
Sophie-Benedict karakter incelemesi
Benedict ve sophienin hikayesi modern külkedisi gibiydi fazla masalsı geldi. Okuması buna rağmen çok güzeldi. Sophie ve benedict arasındaki dengeler güzeldi. Sophie’nin tamamen saf ve temiz yazılmaması gerektiğinde üvey annesinin ayakkabı tokasını çalabilmesi güzeldi. Benedictin sophienin aradığı kadın olduğunu öğrendiği tepkileri biraz saçma olsa da. Sophie için hayatı için toplumdan dışlanmayı göz alması güzeldi.Genel olarak hikayeyi okuması zevkli olsa da hikayenin masal tadında sürekli fedakarlık üzerine kurulması hoşuma gitmedi.