Roboto
@vegan
329 okur puanı
Aralık 2014 tarihinde katıldı
Mülkiyet sahiplerinin bir zamanlar bir işlevi vardı, şimdi asalaklık ediyorlar. Kapitalistlere bir sınıf olarak artık hiç gerek kalmadı. Bunlar toptan aya taşınsa, üretim bir dakika bile durmaz.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İşçi, teorik olarak, istediğini yapabilen "özgür" bir kişidir. Oysa realitede, özgürlüğü, sınırlıdır. İşçi, yalnız işverenin önerdiği ezici koşulları kabullenmek (ya da açlıktan ölmek) özgürlüğüne sahiptir.
İnsan ilişkileri göz önüne alındığında, aile ve dostlar dünyasında başka, iş dünyasında ise, başka ölçüler egemendir. Rekabet yerine işbirliği, kin yerine sevgi, kendin için kopart yerine başkalarına hizmet, başkasının sırtından tepeye tırmanma yerine yanındakilere yardım, "ne kadarı benim olacak" yerine, "başkalarına yararı olacak mı?", zenginlik tutkusu yerine hizmet arzusu. Görüldüğü gibi, birbirlerinden geceyle gündüz gibi tamamen ayrı olan iki ayrı değerler sistemi.
Bolluk içerisinde yoksulluk yaşatan kapitalist sistem, bu sorunu çözümlemek için bir plan yapıyor. Bolluğu ortadan kaldırmak planı.
Yenilemesin diyerek patatesin üzerine gazyağı döküldü, kahve ürününün yüzde 30'u yok edildi, süt ırmaklara döküldü, meyveler yerlere atılıp çürümeye terk edildi.
İşçiler için Demokrat X ya da Cumhuriyetçi Y arasında bir seçim yapmak, kapitalist sınıfın hangi özel temsilcisinin, kongrede, kapitalist sınıfın yararına yasalar yapacağına ilişkin bir seçim yapma özgürlüğünden başka bir şey değildir.