Bitti. Evet, gecenin iki buçuğunda bu incelemeyi yapıyorum çünkü kitap az önce bitti ve söylemek istediğim onlarca şey var, unutmak istemem.
Hiçbir zaman serinin kitaplarını teker teker alabilen veya bekleyebilen biri olmadım, bunun getirisi olarak Haramdan Sakın serisinin üç kitabını da almıştım. Bu yüzden mutluyum, iyi ki almışım.
İtiraf ediyorum, Gözlerini Haramdan Sakın'dan sonra pişman olmuştum. Üç kitap yaklaşık altmış lira tutmuştu ve aynı paraya birçok klasik kitap alabileceğimi düşünüp üzülmüştüm. Hatta kitabı bir kez de yarım bırakmıştım. Ama sonra dedim ki "Sena artı okumalısın. Madem kitabı aldın, paşa paşa okuyacaksın.". Tekrar başladım, Gözlerini Haramdan Sakın'ın incelemesinde de belirtmiştim, ilk üç yüz sayfa kadarı biraz sinir bozucu. Ama gerisi geliyor.
Bu Ruhunu Haramdan Sakın'ın incelemesi, bu yüzden diğer iki kitaptan bahsetmeyeceğim. Ama Yüreğini Haramdan Sakın'dan sonra üçüncü bir kitaba gerek var mıydı diye düşünmüştüm, bunu belirtmem gerek.
Evet, ucu acı bir yer yoktu Yüreğini Haramdan Sakın'ın sonunda. Ama bunca şey yaşadıktan sonra nasıl bir hayatları olacağını bilmiyorduk, e hiçbir şey olmamış gibi de yapmayacaklarına göre, ne olacaktır bunlar hâli ?
Korktum. Yüreğini Haramdan Sakın'ın finalinde verdiği o hissi bozar diye çekindim. O finalde tam bir gülümseme vardı suratımda, şimdiyse buruk bir tebessüm.
Çok şey değişti, çok şey yaşandı. Hele bazı kısımlar vardı ki, Ömer'in acısını da Betül'ün acısını da hissettim. Hatta itiraf etmek istemesem de birkaç damla yaş dahi aktı. Zordu. Yutkunamadiğım kısımlar oldu.
Daha söylemek istediğim çok şey var ama henüz kendime gelebilmiş değilim. Çünkü kitap sona kadar okuru acılar içinde bırakırken son on sayfada falan birden mutlu aile pozuna dönüyor ve insanın dengesi şaşıyor. Bu yüzden daha