emre

Zamanın cümlesinde, insanlar virgüller gibi yer alırlar; sense, onu durdurmak için, nokta olarak hareketsizleştin.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Acılarımızı inceltip, bir bahçeyle ilgilenir gibi ilgilenebiliriz onlarla; fakat kendimizi askıya almadan hangi yolla serbestleşebiliriz onlara karşı?
Yalnızlığın bütün uyuşturucularını tıka basa alıyorum; dünyanın uyuşturucuları bana benliğimi unutturmayacak kadar hafiftiler.
Eğer dünyadaki konumumuzu doğru olarak anlayabilseydik; eğer kıyaslamak, yaşamaktan ayrılmaz olsaydı, mevcudiyetimizin ufaklığının açığa çıkması bizi ezerdi. Ama yaşamak, kendi boyutlarına karşı körleşmektir.

emre

, bir kitap okudu
10/10
·168 syf.·
8 günde okudu
·
2020 39. kitabı
Emil Michel Cioran
7.5/10 · 14,5bin okunma