emre
@venture
11 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
Şu aranıp duran korkak ellerimi tut
Bu evleri atla bu evleri de bunları da
Göğe bakalım
Reklam
“Bazen alınmak pek tatlı gelir, değil mi? İnsan, kimseden kötülük görmediğini; kırgınlığı kafasından uydurup laf olsun diye, sırf sahne yaratmak için yalana sarılarak pireyi deve yaptığını bildiği halde surat asar, büyük bir zevkle gücenir ve bunu gerçek nefrete kadar da götürür…”
“Zaman gerçek değildir, Govinda, ben sık sık yaşadım bunu. Zaman da gerçek değilse, dünya ile sonsuzluk, acı ile mutluluk, kötü ile iyi arasında var gibi görünen çizgi de bir yanılgıdan başka bir şey değildir.”
Daha üzüm asması yaratılmadan sarhoş olanım ben
Sen doğmadan önce aşkınla berduş olanım ben
“Olsun,” dedi. “Geri gelebilir miyim burada olacak mısın? Hayatımda senin kadar harika bir şey görmedim çünkü.”
Babamın ışığının yanında durmuştum. Aietes’i kollarımda tutmuştum, yatağım ölümsüz ellerin dokunduğu kalın, yün battaniyelerle doluydu. Ama o âna kadar hiç ısınmamıştım bence.
Reklam