Vesile Vurkaya
@vesilevrky
27 Temmuz 1991
9 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Bazen ah diyorum durmadan,
Şimdi ben ahlatın başında,
Otuz iki yaşımda.
Ahlar ağacı gibi.
Rengarenk çaputlar bağladım yıllarca dallarıma,
Mavi, mor , kırmızı ve yeşil,
İstedim, hep istedim,
Sen iste derdim iste yeter ki
Vereyim.
Her istediğimi verdim.
Arttım ,fazlalaştım,
Eksikli yaşamaktan.
Ahlar ağacıyım ,gibisi fazla.
Başka bir şey istemem
Artık beyazlaşan üç-beş tel saçıma,
Hesabımı tam vermekten başka.
Vasiyetimdir:
Dalgınlığınıza gelmek istiyorum
Ve kaybolmak o dalginlikta.
Reklam
'Kabul ettiğin şeylerden kendine bir kumaş gibi dokunsun hayatı' dedi lağımların aleksandrası saçını kesmeye çalışırken...
Ilk kurduğum hayat dünyaya benzerdi. Korkularım bir solucanın korkularından çok da farklı değildi. Sevinçlerim sincaplarınki ile birdi. İnançlarım naifti kelebeğin tanrısıyla benim tanrım kolayca yan yana gelirdi.