Vesile Vurkaya
@vesilevrky
27 Temmuz 1991
9 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
'Kabul ettiğin şeylerden kendine bir kumaş gibi dokunsun hayatı' dedi lağımların aleksandrası saçını kesmeye çalışırken...
Reklam
Ilk kurduğum hayat dünyaya benzerdi. Korkularım bir solucanın korkularından çok da farklı değildi. Sevinçlerim sincaplarınki ile birdi. İnançlarım naifti kelebeğin tanrısıyla benim tanrım kolayca yan yana gelirdi.
Peygamber aslında dünyanın sonunu değil, yaşananları ve yaşanacakları, bazılarının başına gelse de bazlarınin muaf tutulduğu seyleri haber veriyor, dünyanın sonu daima tekrar tekrar gelir ama tek bir yerde değil, dünyanın sonu her zaman sınırlı bir olay olmuştur, ülkenize gelir, sehrinizi ziyaret eder, evinizin kapısını çalar, başkalarınaysa yalnızca uzak bir ikaz olur. Bültenlerdeki kısa bir haber, olanların halkta ağızdan ağza yayılan bir yankısı...
senden bir şey alıyorlar, ve yerini sessizlikle dolduruyorlar, sen de uyanık olduğun her an o sessizlikle karşı karşıya kaliyorsun. Bu sessizliğin karşısındaki bir şey oluyorsun, sessizliğin bitmesini bekleyen bir şey, dizlerinin ustune çöküp yalvaran, sessizliğe gündüz gece fısıldayan, alınan şeyin geri verilmesini bekleyen bir şeysin sen ve anca o zaman devam edebilirsin havatına bitmiyor bu sessizlik işte, istediğin şeyin günün birinde geri verilme olasılığını açik bırakayorlar, sen de sindiğin yerde felç olup kaliyorsun, köreliyorsun eski biçaklar misali fakat sessizlik bitmiyor çünku güçlerinin kaynağı bu ve sessiziiğin gizli anlami da bovle iste
Genceciktik cepheye gittiğimizde. Çocuktuk. Savaşta boyum bile uzamış. Annem ölçtü evde... On santimetre uzamıştım...
Reklam