Tanrı’nın kehanet gibi belleğinde ve O’nun sonsuzluğunda var olduğunu biliyoruz; garip olan, insanların bilgisizce geriye bakabilmelerine karşın, ileriye dönme hakkını elde edememeleridir.
Bir başka Kelt efsanesi, iki ünlü ozanın yarışmasını anlatır. Biri harpıyla kendine eşlik ederek, günbatımına dek türkü söyler. Yıldızlar ve ay parıldarken, harpını ötekine teslim eder. Öteki bunu bir kenara bırakır ve kalkar. İlki kendini yenik sayar.
Mabinogion’larda, iki kral bir tepenin doruğunda satranç oynarken, orduları ovada savaşırlar. Krallardan biri oyunu kazanır; bir atlı, öteki kralın ordusunun yenildiği haberini getirir. Adamların savaşı, satranç tahtasının üzerindeki savaşın yansısıdır.