Juan Murana, tanıdığım sokaklarda gezinen, insanların bildiğini bilen, ölümün tadını öğrenen bir adamdı; sonra bir bıçak, daha sonra bir bıçağın anısı oldu; belki yarın unutulup gidecek ve bu herkese özgü bir unutulma olacak.
Böylesi bir insan, doğal olarak yalnızlığa mahkum olur. Kendisi dışındaki insanlara, kim olursa olsun güvenemez hatta kendisi dışındaki insanları tümden düşman gibi görür. Üstelik bir insan kendine ne kadar yakınsa bu duygusu o kadar şiddetli olur.