Zamanı oy, sesini sakla ... unutulmasın
Tarih düşür her yazdığının altına
Aynaya bak, yüzünü göm ... unutulmasın
Bir gün küllerin savrulur nasılsa
Bence sen bir günlük tutmalısın
Solgun güller kurutarak yapraklarında
Yağmurda yürü, izini koru ... unutulmasın
Toprağı eşeleyen çocukların avuçlarına
Şimdi şehirlerin yalınkılıç yalnızlığındasın
Geçtiğin kırmızı, durduğun yeşil... unutulmasın
Dimdik önündesin bir fotoğraf karesinin
O fotoğrafta hiç sarı kullanılmasın
İyi çocuk ol, acınla büyü... unutulmasın.
Sylvia Plath'ı arıyorum, mezarında buluyorum
konyağını yudumlarken
Bana daha bir incelmiş, ne bileyim daha bir güzelleşmiş gibi geliyor
Thank you very much! diyorum ve jetonumun soluğu tükeniyor
Geç oldu, çok geç oldu kalbim
Uzaklara bakılmayan bir durak mı kaldı
Ufuk çizgilerine açık bir kıyı
Ama bir türlü gelmedi beklenen
- Kalbim, neydi ki beklenen
Belki ölümün özgül ağırlığı
Geç oldu, çok geç oldu kalbim.