Bir inancın yüceliğinde buldum seni
Bir kavganın güzelliğinde sevdim
Yürek yüreğe sevmelerin
Göz göze gelmelerin yasaklığında
Bazen bir pınar
Bazen bir çağlayan
Dudaklarından döküldü kuraklığıma
Yeşerdi toprağım
Her gün yeniden yeniden çoğaldım
Susamıştım
Açtım Sancılıydım binlerce kez
Sığmaz olmuştum deli poyrazlara
Sesimi saçiarına bağlamıştım
Ve aşksız geçen her günün adına
Aylarca dizlerinde ağlamıştım
Ey, yardım severlik için vaaz verenler sizler! Yoksullardan örnek alınız, çünkü yalnız onlar bu erdemi kullanmasını bilirler. Onlar kendilerine gereksiz olanını vermezler çünkü fazlası ellerinde yoktur. Hatta, bazen kendilerine ayırdıklarını bile seve seve verirler.
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
Bir inancin yüceliğinde buldum seni
Bir kavganın güzelliğinde sevdim
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek
“Biliyorum. Yine kitaplara gömüleceksin,sayfalarında ikimize rastlama ihtimalinin peşinden giderek deli gibi kitap okuyacaksın ve bu sana iyi gelecek.”
