aysese
@vfrankenstein
Vücudumu acıtan zemin de üstümde sadece ince bir giysiyle yatıyordum, çünkü bir şey örtmemiştim, uykuya dalarsam senin ayak seslerini duyamam korkusuyla ısınmak istemiyordum.
Ben sana bütün hayatımı, hakiki anlamda ilk defa seni tanıdığım gün başlamış olan o hayatı anlatmak istiyorum.
Kitap genel olarak varoluşçuluğun diğer görüşlerle olan farklılıklarından ve benzerliklerinden bahsediyor diyebiliriz. Zaten Sartre'ın bir konferasıymış ve asıl amacı varoluşçuluk hakkındaki önyargıları ya da yanlış anlaşılmaları düzeltmekmiş. İçerik olarak yorum yapmam gerekirse okuması çok zor olmayan bir kitap olduğunu söyleyebilirim. Varoluşçulukla ilgili katılınacak ve katılınmayacak bir sürü şey olduğunu da düşünüyorum. Tek sıkıntı kitabın en sonundaki (Say Yayınları'ndan okudum) sonsözün bana aşırı sıkıcı gelmesiydi.
Varoluşçuluğun kökeni
Giderek insan, Sartre'ın deyişiyle "nedensiz, zorunsuz, anlamsız bir varlık" haline giriyor. (L'Etre et le Néant, s. 713) "Geçmişsiz, desteksiz, yapayalnız bir varlık." (La Nausée, s. 102) "Tarih denen arabaya hayvanca koşulmuş, savaşı ve ölümü bekleyen bir varlık.."
