Bir kimsenin kıldığı namaza, tuttuğu oruca bakmayınız.
Konuştuğunda doğru söylüyor mu?
Kendisine bir şey emânet edildiğinde emânete riâyet ediyor mu?
Dünya ile meşgul olurken helâl-haram gözetiyor mu? Ona bakınız.” (Beyhakî, Sünenü’l-Kübrâ, VI, 288; Şuab, IV, 230, 326)