Vicdan

Odalarda yaşamak ya da bir eğrelti otunun dallanmış yapraklarını andıran tuhaf gövdeler gibi veya dumanın uyumsuzluğu gibi, küfün son derece gizemli kokusuna benzeyen sıra dışı bir kokuyu burna çekmek; insanlar ve olaylar içimde yelpazeler gibi açılıp kapanırken, elim bu tuhaf, direngen ve basit hakikatleri yazmaya çalışırken, sonra ölüme mahkum edilen ve çevresine doluşmuş insanlara hiç benzemeyen bir adamın; mücadelesinin dünyadaki her şeyden farklı olduğunu ve serbest kalmasını sağlayacağını uman bir adamın kendisini bekleyen ölümü bir an görüvermesi gibi, ben de bir anlığına tüm bunlardan sahici ve yeni bir hakikatin, sıcak ve içten, beni en anlaşılır biçimde bir isim gibi özetleyebilen bir hakikatin ortaya çıkacağı ve içimde tümüyle yeni, benzersiz bir notanın çalacağı ve bu notanın hayatımın anlamı olacağı bir günü duyumsuyorum…
Reklam

Vicdan

, bir kitap okudu
Puan vermedi·952 syf.·
Beğendi
·
68 günde okudu
·
2023 14. kitabı
George Eliot
9/10 · 529 okunma
Aslında toplumun, ahlaksızlığa kestiği cezayı kadın ve erkek arasında hakça bölüştürmesi gerekir, gel gör ki erdemliliğin korunmasında böyle bir yol izlenmediğini hepimiz biliyoruz.
Ey kör! Aç gözünü de düşlerden uyan. Simurg’u göremesen de bari küçük bir serçeyi gör. Kaf Dağına varamasan bile hiç olmazsa evinden çıkıp kırlara açıl; böcekleri, kuşları, çiçekleri ve tepeleri seyret. Bırak dünyanın haritasını yapmayı! Daha hayattayken bir taşı bir taşın üstüne koy. Gülleri bülbülleri göremeyip gün boyu evinde oturan adam dünyanın kendisini hiç görebilir mi?