A.deniz
@vikvik
66 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Stefan Zweig son birkaç yılda popülerliği artan ve sürekli kendinden bahsettiren ince ruhlu bu dünya için fazla hassas bir insanmış diye bize düşündüren bir yazar. Yazmış olduğu hikayeleri İş Bankası Kültür Yayınları Modern klasikler başta olmak üzere birçok yerden görüp alıp okuyoruz. Kendisinin yazmış olduğu kısa öykülerin birkaçını okuyup toplamda iki yüz sayfa falan okuduktan sonra ''zıvaygçıyız yiaaaaaa '' diye ortada dolaşıp ağzının sularını münasebetsiz ve irrite edici bir şekilde ; bilimum edebi ortamlarda ve amacı sadece şov olan ''bukstegram'' hesaplarında döken bir güruh nedeni ile okuyoruz ama üzülüyoruz da . (bu öfkeyi kusmam gerekiyordu okuyup anlayıp güldüyseniz teşekkürler)
Kitap askere çağrılan Ferdinand'ı anlatmaz sadece bize. O aslında Zweig'dır. SAvaş karşıtlığı çaresizliği naifliği ile odur. Karısını dinlerken aslında kendi karısı ile olan ilişkisini dinliyoruz. Özgür olmak bizim seçimlerimizden mi ileri gelir yoksa aslında hiç de özgür değil miyiz soruları arasında bizi bocalattıran bu kitap psikanalitik göz ile bakıldığında bize birçok şey anlatır.
Değirmen Sabahattin Ali'den kimi zaman muhteşem kimi zaman bizi paramparça eden hikayeler okuduğumuz kollektif bir ürün olarak bizi karşılarken açık konuşmak gerekirse bazı sayfalarında da bitirsem diye gözünün içine baktığımız bir kitap oluyor. Bu nedenle en beğendiğim hikayeleri ekliyor ve açık sözlülüğüm nedeni ile inşallah taşlanmam diyorum :D
- Kırlangıçlar ,Birdenbire Sönen Kandilin Hikayesi , Değirmen ,Bir Delikanlının Hikayesi
Dışarıda ne yaptığını bilmeyen , kafası karışmış bir insanlığın bizzat kendisinin yarattığı acının dokunamadığı sonsuz bir dünya vardı...
Özgür olmanı istiyorum , bir insana yaraşır biçimde özgür olmanı istiyorum...
''Bu oda karanlık''diyordum,''bu oda yalnız bugün değil her zaman böyle karanlık... Burada kitaplarımla ben yalnız yaşarız ve bize aydınlık getirecek kimsemiz yok ...Ben burada yalnızlığı bardak bardak içiyorum.
