Bir kitapta eski bir Alman mistik yazarın şu sayfasına rastlamıştı Paulina: "Ya Tanrı seni Cehenneme atmayı isterse? -Beni Cehenneme atmak mı? İyi yürekliliği bunu yapmaktan alıkoysun onu. Ama gerçekten beni Cehenneme atarsa, ona sarılacak iki kolum olacaktır. Bir kolumu, gerçek alçakgönüllülük kolumu O'nun aşağısında tutarak Kutsal İnsanlığıyla birleşirim. Kutsal tanrısallığına eklenecek aşkın sağ koluyla da O'na öyle bir sarılırım ki, benimle Cehenneme gelmesi gerekir."
“Yaşamında, yaşamından da, yaşamındakilerden de, hatta, kendinden de daha çok önem verdiğin, değer verdiğin bir uğraşın olacak.
Bu uğraşınla uğraşman, sanma ki, öyle 'kolay', 'kendiliğinden' olacak : yaşamındakiler hep sahip çıkmak isteyecekler senin o uğraşla uğraşmak için gereksediğin erkeye, ilgiye, çabaya -
seni kendilerine isteyecekler…”