Ben çapkınlıkta uçarı bir raddeye gelmiş, gizli hastalıklara uğramış, ahlakı bozuk bir gencim. Beni, yani oğullarını kurtarmak için zavallı, masum bir kızın başını ateşlere yakmaktan çekinmiyorlar.
Sevgiyle kurulması gereken bir yuvada, yalnızlıkla büyümüş bir çocuktum. Evimizde ses vardı ama sıcaklık yoktu. Sofralar kurulurdu ama göz göze gelinmezdi. Kimse kimsenin ruhuna dokunmazdı. O yüzden aile olamamıştık. O yüzden ben de bir başkasının sıcaklığına bu kadar körü körüne sarılmıştım belki. Sevilmeyi değil, sadece görülmeyi istemiştim.