Yanımızda olsunlar ya da olmasınlar, anne babalarımız içimizde yaşar. Bir kalemi tutuşumuzda ya da omuzlarımızı silkişimizde, hatta kaşımızı kaldırışımızda bizim üzerimizden kendilerini ifade ederler. Mirasımız kanımızda gezinir.
Kader bazen bize çelme takar. Hud'ın vardığı sonuç buydu. Hayatı boyunca olup biten pek çok şeye ancak böyle anlam verebilmişti. Onu -herkesi- belirli bir geleceğe doğru yönlendiren el her kiminse... hiç hata yapmamasının imkanı yoktu.