Yaşarkən baş daşını,
Mən gəzdirən adamam.
Özümü öz canımdan,
Mən bezdirən adamam.
Bax, taqətim qalmayıb,
Təmiz ruhdan düşmüşəm.
Həyat, həyat söyləmə!
Əlimi ondan üzmüşəm.
Hesaba qatmamışdım,
Fələyin bu işini.
Qazandığım birdisə,
İtirmişəm beşini. Nail Zeyniyev
Uydurduğun yalanlara inanmaq hər gün özündən bir parça qoparmaq kimidir. Sonda axırıncı parça da uçub gedir və sən artıq heç kimsən. Kimliyini tapmaqsa bəzən heç mümkün olmur.