Mehtiyeva Nərmin

Çünkü gerçekden iyi olanlar çıplak olana “giysin nerede?”, evsiz olana “evine ne oldu?” Diye sormaz.
Sayfa 36·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Kendi evlerindeyken, kocası Agnes’in elini tutmasına, onu ateşin yanından çekip bir sandalyeye oturtmasına, kendi gözlerinin dalıp gitmesine, Agnes’in parmaklarını saçlarına geçirip başını ovmasına izin veriyor ve Agnes onun bir kişilikten ötekine geçiverdiğini hissediyor; öteki, büyük evdeki kişiliğin, yanan mumdan süzülen damlalar misali eriyip giderek içindeki adamı ortaya çıkardığını hissediyor.
Sayfa 116 - Agnes·Kitabı okudu
Alıntı
Dünyaya tek başımıza fırlatıldığımız gibi, dünyadan da tek başımıza fırlatılacağız. Bu yalnız yolculukta da sanki her koyun kendi bacağından asılıyor. Gibi…
Sayfa 106·Kitabı okudu
Hayata Dair
Hepimiz kendimizi bu dünyaya “fırlatılmış” bir halde bulduk. İlk doğduğumuz anda ne yapacağımızı, nasıl yaşayacağımızı bilmiyorduk. Yetişkinliğimizde de bu sorulara verebileceğimiz net ve genelgeçer cevaplarımız yoktur. Muhtemelen hiç de olmayacak. Hepimiz çaresizce çabalıyoruz. Çaresiziz, çünkü dünya ve hayat bize hep yabancı, hep bilinmez kalacak.
Sayfa 93·Kitabı okudu
Hayata Dair
Heidegger’e göre insan olmanın bir vasfı da kendimizi hiçbir zaman evimizde, yerimizde, yurdumuzda hissedemeyecek olmamızdır. Bu konuda yapılacak pek bir şey yoktur, çünkü hayat her şeyden önce belirsiz, tekinsiz ve bilinmezdir.
Sayfa 51·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam