en iyilerimizin sonu genellikle kendi ellerinden olur
sırf uzaklaşmak için
ve geride kalanlar
birinin onlardan
uzaklaşmayı neden isteyebileceğini bir türlü tam olarak anlayamazlar…
Hiçbir zaman bir önceki mevsim olduğumuz o insanı olamayacağımızı düşünürken buluyorum kendimi. İyisiyle kötüsüyle bu geride kalanlar, benim yaşadıklarımdı. Kimse benim yerime yaşayamazdı. Ne gülerken ne de ağlarken...