İnsan, üretmeden tüketen tek yaratıktır. Süt vermez, yumurta yumurtlamaz, sabanı çekecek gücü yoktur, tavşan yakalayabilecek kadar hızlı koşamaz. Gene de tüm hayvanların efendisidir. Hayvanları çalıştırır, karşılığında onlara açlıktan ölmeyecekleri kadar yiyecek verir, geri kalanını da kendisine ayırır.
Her şey bir anda gelişti, sanki bütün kitap bir paragraftan ibaretmiş gibi geldi. Tam neler olduğunu anladığımda kitap bitti resmen. Bu da insanın hevesini kursağında bırakıyor tabi. Yazarın akıcılığı kurtarmış diyebilirim.
Gurov gerçekte bu dünyadaki her şeyin ne kadar güzel olduğunu düşündü: İnsani asaletimizi veya varlığımızın yüce amaçlarını unuttuğumuzda ne düşündüğümüz ve ne yaptığımız dışında her şey güzeldi.
Hiç kimsenin mutsuz olmadığı, herkesin ot gibi yaşayıp geçtiği ve yaşlanmadığı bir dünya düşünün.
Hah, işte o dünyayı anlatıyor yazar.
Yakın gelecekte (büyük ihtimalle) yaşanılabilecek bir kitap bu. Üzerinde düşünmek lazım.
Siz bu dünyada yaşasaydınız "mutsuz olma hakkı"nı ister miydiniz?
Cesur Yeni DünyaAldous Huxley · İthaki Yayınları · 202173,3bin okunma