Gurov gerçekte bu dünyadaki her şeyin ne kadar güzel olduğunu düşündü: İnsani asaletimizi veya varlığımızın yüce amaçlarını unuttuğumuzda ne düşündüğümüz ve ne yaptığımız dışında her şey güzeldi.
Hiç kimsenin mutsuz olmadığı, herkesin ot gibi yaşayıp geçtiği ve yaşlanmadığı bir dünya düşünün.
Hah, işte o dünyayı anlatıyor yazar.
Yakın gelecekte (büyük ihtimalle) yaşanılabilecek bir kitap bu. Üzerinde düşünmek lazım.
Siz bu dünyada yaşasaydınız "mutsuz olma hakkı"nı ister miydiniz?
Cesur Yeni DünyaAldous Huxley · İthaki Yayınları · 202173,3bin okunma
-SPOILER-
Ne oldu az önce? Birisi beni bilgilendirebilir mi? Çünkü neler olduğunu tam olarak idrak edebilmiş değilim. Aklımda birçok soru kaldı.
En merak ettiğim şey şu; Terence’ye ne oluyor? Tam olarak belirtilmemiş gibi geldi. Umarım sandığım şey değildir.
Kitabın başında bir kopukluk olmuştu, ama sonra toparladım ve zamanla da akıcı bir hale geldi. Virginia’nın o muhteşem anlatımı... her şeyiyle harikaydı.
Bazen, bazı düşünceler hakkında kararsız olduğunu hissettim Woolf’un. Sanki karakterler onun birer kopyasıydı ve kopyaları başka düşünceleri savunuyordu. Belki garip gelecek size ama bu benim hoşuma gitti. Yani aksini söylesem yalan olurdu!
Nedense sonunun iyi biteceğini düşünmüştüm. Böyle bir son beklemiyordum. O fırtınayı ve ölümün kasvetli ruhunu hissettim.
Bir süre kendime gelemeyeceğim, bunu biliyorum ve cidden Terence’ye ne oluyor acaba? Ya Helen? Virginia’yı diriltemiyor muyuz kardeşim!