Bir gelecek var, her şey "gelecek" ini bekliyor. Duvar başka duvara bitişmesini, su başka bir suya kavuşmasını, hayat bir başka hayatla tamamlanmasını.
Ben bir yerlerdeyim, hep bir yerlerden bir yerlereyim. Uzun uzun yıllar geçmiş parmaklarımla, o biçim bir suların dibinde kırık dökük alnımla. Kurgularım yıkıntıya uğramış; bu kadar açıklıkla nasıl söyleyebiliyorum,(ben o mu) nasıl? Artık benim değil bu bahçe, ev. Ben kimim? Onlar nedir benim için?