Her gün bir azan, bir durulan bu depresif hâl tarafından ruhu törpülenen insanlarız sadece. Bazılarımız geri dönüşü olamayacak kadar yozlaşacak, geri kalanlar hayatlarını bozuk bir birey olarak sürdürecekler.
"Gerçi geçmişte beni üzen, utandıran bir sürü şey yaşamış olmama rağmen onların da çoğunu hatırlamıyorum. Hepsi sanki hiç yaşanmamış gibi yok oluyorlar."
"Bazen hangisi daha doğru bilmiyorum; toplum içindeyken insanlara uyum sağlayarak benliğimi ayrı bir yere koymak mı, yoksa her ne durumda olursa olsun kendimi değiştirmeden özüme uygun yaşamak mı?"