idil
@vitafloreat
Tolstoy'un kaleminin derinliği beni öyle yerlere götürüyor ki her seferinde...
Ya gerçekten de İvan İlyiç'in dediği gibi hayatımızı "gereği gibi" yaşamıyorsak? Ya toplumsal normların baskısı altında "gerektiği gibi" geçirdiğimizi düşündüğümüz hayatın aslında koskoca bir hayal kırıklığından ibaret olduğunu hissedeceksek? Hem de ölümün döşeğinde...
İşte tam da bu yüzden "İvan İlyiç'in ölümü" okunmalı ve bu altın değerindeki hayat dersi benimsenmeli...
Benimsenmeli ki geriye dönüp baktığımızda gönül rahatlığıyla yaşamımızı kendimize göre "gerektiği gibi" yaşadığımızı hissedebilelim, tek bir hayal kırıklığı kırıntısı bile olmadan...
•
•
•
•
İvan İlyiç'in Ölümü 
Lev Tolstoy
İvan İlyiç'in Ölümü Lev Tolstoy
Reklam
Kitaplar hakkında her zaman savunduğum bir düşüncem vardır; Eğer bir kitabı okuduktan sonra olay örgüsü ya da kısacık bir cümlesi bile hayatıma dokunabiliyor ve "iyi ki okumuşum" dedirtiyorsa o kitap kalbimin içinde önemli bir konuma sahip olur.
Bu kitap da masal tadında ama çok keskin bir ders niteliğinde yazılmış... Hayatını dört duvar arasında geçiren, gülümsemeyen, içinde en ufak insani kırıntıların bulunmadığı, mutsuz ama parasıyla yeterli (!) bir insan olduğunu düşünen bir karakterin heyecan dolu değişimine şahitlik ediyoruz.
Okuyun okutturun, yeni yıl ruhunuzu da hiçbir zaman kaybetmeyin! :) 
Bir Noel Şarkısı 
Charles Dickens
Bir Noel Şarkısı Charles Dickens
Okurken gerçekten de karmaşık duygular yaşadığım; iyi mi yoksa kötü mü olduğu tartışılır, fakat şaşırtıcı olduğu aşikâr olan bir kitap. İnsanın içindeki dışa vurulmamış karanlığın, aklın ve kalbin çatışmasının şaşırtıcı bir örneği.
Yüzyıllardır insanların dilinden düşmeyen o muhteşem aşk imkansızdı aslında. Çünkü Capulet'ler ve Montague'ler ölesiye nefret ederlerdi birbirlerinden.
Montague'lerin oğlu Romeo ve Capulet'lerin kızı ise Juliet'ti. Bu yüzden imkansızdı aslında.
Ama bu engel miydi böylesine güzel ve ender rastlanılan bir duyguyu yaşatmaya?
Belki yalnızca ebediyete kavuşmak imkanlı kılabilirdi bu aşkı. Kim bilir?
Shakespeare'e saygılarımla...
Ludingirra tam 4.000 yıl önce yaşamış Sümerli bir öğretmen ve şair idi.
Yazma tutkusuyla büyüyen Ludingirra'nın en büyük korkusu da şüphesiz Sümer halkının bir gün unutulup yok olmasıydı. Bu yüzden de "Söz uçar, yazı kalır." mantığıyla tam 74.000 çivi yazılı 23 kil tablet üstünde Sümer halkının yaşam tarzını, tanrılarını, eğitimlerini, atasözlerini, hukuk ve adalet anlayışlarını, cinselliklerini, aşklarını anlatarak "Sümer" adını günümüze kadar ulaştırmayı başarmış ve "Söz uçar, yazı kalır." sözünün derinliğini bize bir kez daha fark ettirmiştir.
Muazzez İlmiye Çığ'ın (1914-.... / Sümerolog) emeği doğrultusunda tarihin derinliklerine inme fırsatı bulduğunuz zevkli bir yolculuğa çıkacaksınız.
Keyifli okumalar.
Reklam