Nikolay Gogol'ün 1835'te yayımlanan Mirgorod derlemesi, yazarın Ukrayna kökenli romantizmini ve mizah anlayışını birleştiren dört yapıttan oluşur: iki kısa öykü, bir novella niteliğinde tarihsel destan ve bir korku hikâyesi. Bu eserler, Gogol'ün erken dönem Ukrayna folkloruna ve Kazak kültürüne duyduğu nostaljiyi yansıtırken, aynı zamanda insan doğasının absürtlüğünü, kahramanlık ideallerini ve doğaüstü unsurları işler.
Eski Zaman Beyleri: Ukrayna'nın kırsalında yaşayan yaşlı bir çiftin (Afanasiy İvanoviç ve Pulheriya İvanovna) sakin, rutin dolu hayatını anlatır. Nostaljik ve hüzünlü bir tonda, basit kırsal yaşamın saflığını ve kaçınılmaz çöküşünü ele alır; ölüm ve yalnızlık temalarıyla Gogol'ün melankolik yanını öne çıkarır.
Taras Bulba: 16. yüzyıl Kazaklarının Polonyalılara karşı mücadelesini konu alır. Yiğit Kazak albayı Taras Bulba ile oğulları Ostap ve Andrey'in hikâyesidir: Okuldan dönen oğullarını savaşa götüren Taras, vatanseverlik ve kardeşlik ideallerini savunur. Ancak Andrey'in güzel bir Leh kızına âşık olup taraf değiştirmesiyle aile trajedisi başlar. Eser, vahşi savaş sahneleri, epik kahramanlık ve ihanet temalarıyla dolu; Kazak özgürlüğünü romantik bir şekilde yüceltirken, fanatizmin yıkıcı yönlerini de ima eder.
Viy: Gogol'ün en ünlü korku öykülerinden biridir. Papaz okulunda okuyan genç Homa Brut'un, bir cadının saldırısına uğraması ve ardından onun cenaze nöbetinde korkunç doğaüstü varlıklarla karşılaşmasını anlatır.
İvan İvanoviç ile İvan Nikiforoviç’in Nasıl Tartıştıklarının Öyküsü: Absürt mizahın doruk noktasıdır. Mirgorod'da yaşayan iki yakın dostun (adaş İvanlar), önemsiz bir tartışma (bir tüfek ve "kaz" hakareti) yüzünden ömür boyu düşman olmasını hicveder. Gogol, küçük kasaba hayatının sıradanlığını ve insan kibrinin saçmalığını acımasızca