SPOİİAlıntı
|
|
"Baban geliyor," dedi annesi usulca. "Seni görmek istiyor ... her şey yoluna girecek... sıkı tut..."
Geldi de ... önce başı, sonra bedeni ... uzun boylu ve Harry gibi dağınık saçlı bir adamın, James Potter'ın dumanlı, gölgeli bedeni Voldemort'un asasının ucundan tomurcuklandı, yere düştü ve karısı gibi doğruldu.
Reklam
Harry mezar taşının arkasına çömeldi, sonunun geldiğini anladı. Hiç umut yoktu ... hiç yardım da yoktu. Voldemort'un daha da yakına geldiğini duyarken, sadece bir tek şey biliyordu, korku ya da mantığın ötesinde olan bir şey: Burada, saklambaç oynayan bir çocuk gibi çömelmiş halde ölmeyecekti; Voldemort'un ayakları dibine diz çökmüş halde ölmeyecekti ... babası gibi dimdik ölecekti ve kendini savunmaya çalışarak ölecekti, savunmak mümkün olmasa bile ...
Ölüm karşısında eğil, Harry... "
Ölüm Yiyen'ler yine gülüyorlardı. Voldemort'un dudaksız ağzı gülümsüyordu. Harry eğilmedi. Voldemort'un onu öldürmeden önce onunla oyun oynamasına izin vermeyecekti ... ona bu zevki tattırmayacaktı.
"Neville onu niye ninesinin büyüttüğünü sana anlatmadı mı?" dedi.
Harry başını iki yana salladı. Neville'i dört yıldır tanıyordu, nasıl olup da bunu sormayı akıl etmediğini anlayamıyordu.
"Evet, Neville'in annesiyle babasından bahsediyorlardı," dedi Dumbledore. "Babası Frank tıpkı Profesör Moody gibi bir Seherbaz' dı. Duyduğun gibi, o ve eşi, Voldemort'un gücünü yitirdikten sonra nerede olduğunu söyletmek amacıyla işkence gördüler."
"Yani öldüler mi?" dedi Harry alçak sesle.
"Hayır," dedi Dumbledore. Sesinde Harry'nin daha önce hiç duymadığı bir acı vardı. "Delirdiler. İkisi de St Mungo Sihirsel Hastalıklar ve Sakatlıklar Hastanesi'ndeler. Sanırım Neville tatillerde ninesiyle birlikte onları ziyaret ediyor. Onu tanımıyorlar."
Neville'a kocaman sarilmak istiyorum. Onu cok seviyorumm. O kadar guclu ki bu yasadiklarina ragmen·Kitabı okudu
ahahahaa ron ya anne korkusu>>>> voldemort korkusuAlıntı
"Beni hiç hiçbir şey korkutamaz. Annemden başka."
Reklam
Reklam